ചു റ്റു വ ട്ടം

നോഹയേയും കാത്ത്...

2009-07-23T09:35:00.003+04:00

പണ്ട് മദ്രസ്സയില്‍ നൂഹ് നബിയേയും (പ്രവാചകന്‍ നോഹ) പ്രളയകാലത്തേയും പറ്റി പറയുമ്പോള്‍ ഉസ്താദ് (മദ്രസ്സ അദ്ധ്യാപകന്‍) പറഞ്ഞ ഒരു തമാശ ഇന്നോര്‍മ്മ വന്നു...

പ്രളയകാലം, ശെയ്ത്താനു മാത്രം നൂഹ് നബി തന്റെ കപ്പലില്‍ കയറാന്‍ അനുവാദം കൊടുത്തിരുന്നില്ല. പല നിലയ്ക്കും താണു കേണപേക്ഷിച്ചിട്ടും ശെയ്ത്താനെ ഒരു കാരണവശാലും കയറ്റില്ലെന്നു തന്നെ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. അവസാന നിമിഷം വരേയ്ക്കും ട്രൈ മാടിയെങ്കിലും ശെയ്ത്താന് നിരാശ തന്നെയായിരുന്നു ഫലം.

ശെയ്ത്താനാളാരാ മോന്‍... മൂപ്പര് കപ്പലിലേക്കുള്ള അവസാന ഊഴക്കരനായ കഴുതയുടെ വാലില്‍ കയറിപ്പിടിച്ചു. കഴുതയ്ക്കുണ്ടോ പിന്നെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നു.

നോഹ പലവിധത്തിലും കഴുതയെ കപ്പലിലേക്ക് കയറ്റാന്‍ വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്നു... കഴുത്തില്‍ കയറിട്ട് വലിക്കുന്നു... തീറ്റ കാണിച്ച് കൊതിപ്പിക്കുന്നു... ഒരു രക്ഷയുമില്ല... കഴുതയ്ക്കെന്തു പറ്റി...! എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു... ശെയ്ത്താന്‍ വാലില്‍ തൂങ്ങിയത് ആര്‍ക്കും കാണാനാവില്ലല്ലോ... പാവം കഴുത എന്തുചെയ്യും... ശെയ്ത്താനല്ലേ വാലില്‍ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്നത്...

നോഹയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി...
പ്രളയജലം ഉയര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...
കപ്പല്‍ നീങ്ങേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു...
കഴുതയാണെങ്കില്‍ കയറുന്നുമില്ല...
അവസാനം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ച നോഹ കഴുതയെ നോക്കി ആക്രോശിച്ചു...

“ഇങ്ങട്ട് കേറ് ശെയ്ത്താനേ്‌്‌്‌്!!!“

പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തമുണ്ടായില്ല... ഇന്‍ഡയറക്ടായി പെര്‍മിഷന്‍ കിട്ടിയ ശെയ്ത്താന്‍ കപ്പലില്‍ ചാടിക്കയറി...

* * * * * * *

തത്ക്കാലം യു.ഡി.എഫിലെങ്കിലും കയറിപ്പറ്റാം എന്നുറപ്പിച്ച് ഡല്‍ഹിക്ക് വണ്ടി കയറിയ മുരളിയെ ശരത് പവാറും കൈ വിട്ടെന്ന വാര്‍ത്ത വയിച്ചപ്പോള്‍ ഈ കഥ ഓര്‍മ്മ വന്നത് ഒരു തപ്പാണോ... കോണ്‍ഗ്രസ്സെന്ന കപ്പലിലേക്ക് കയറിപ്പറ്റാന്‍ ഒരു നോഹ അവതരിക്കും എ‍ന്ന് തന്നെ മുരളി വിശ്വസിച്ചോട്ടെ...!

ആര്‍ക്ക്‌ ഭു‌രിപക്ഷം കിട്ടിയിട്ടെന്താ...

2009-05-18T10:54:00.004+04:00

ആര്‍ക്ക്‌ ഭു‌രിപക്ഷം കിട്ടിയിട്ടെന്താ...
(ഇന്ന് കിട്ടിയ ഫോര്‍വേഡ്‌ മെയിലില്‍ നിന്നും ഒരു ഫോട്ടോ)

get out of the box!

2009-04-23T09:04:00.002+04:00

കടപ്പാട്: www.whitedot.org

നിങ്ങള്‍ അത്ര മോശമാണോ!

2009-02-24T10:48:00.003+04:00

നാലര വയസ്സുള്ള എന്റെ മോള്‍ പാച്ചു കൂട്ടുകാരിയുമായി പിണങ്ങി... ആ പിണക്കത്തെ പറ്റി കൂട്ടുകാരിയുടെ അമ്മയോട് പാച്ചു പറഞ്ഞത്രേ... 'അതേയ്... നിങ്ങളുടെ മോള്‍ എന്നോട് കട്ട്യാണ്' എന്ന്. അതു കേട്ട കൂട്ടുകാരിയുടെ അമ്മ പാച്ചുവിനോട് പറഞ്ഞു... 'ഞാന്‍ പാച്ചൂന്റെ ഉമ്മാടെ പ്രായമില്ലേ... എന്നെ നിങ്ങള്‍ എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ പാടുണ്ടോ' എന്ന്. അവര്‍ക്ക് അത് കേട്ട് ഇച്ചിരി വിഷമമായെന്നും ഭാര്യ പറഞ്ഞു.

പാലക്കാട്ടുകാരനായ തറവാടിയുടെ ഒരു പോസ്റ്റില്‍ തറവാടിയുടെ തന്നെ ഒരു കമന്റില്‍ കണ്ടിരുന്നു ['നിങ്ങള്‍' ബഹുമാനമുള്ള വാക്കുതന്നെയാണ് പക്ഷെ ഉപ്പാനെ വിളിക്കാന്‍ നാവ് പൊന്തില്ലാന്ന് മാത്രം :) അതേ സമയം വയസ്സില്‍ മൂത്തവരെ നിങ്ങള്‍
എന്നുതന്നെയാണ് വിളിക്കേണ്ടത്...] ഇതാണെനിക്കപ്പോള്‍ ആദ്യം ഓര്‍മ്മയിലെത്തിയത്.

പാച്ചുവിന്റെ പ്രയോഗം മൂലം തെക്കന്‍ ജില്ലക്കാരായാ ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മയ്ക്ക് വിഷമം തോന്നാന്‍ ഇതായിരിക്കും കാരണമെന്നെനിക്ക് തോന്നി. അതിനാല്‍ തന്നെ ഭാര്യയോട് അത് വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കാനും പറഞ്ഞിരുന്നു. തൃശ്ശൂര്‍ - പന്തലൂര്‍ക്കാരനായ എന്റെ സുഹൃത്തിനോടും ചോദിച്ചു 'നിങ്ങള്‍' എന്ന പ്രയോഗത്തിനവര്‍ കൊടുക്കുന്ന അര്‍ത്ഥത്തെ പറ്റി... സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞത് 'നീ' എന്ന പ്രയോഗത്തിലും അല്ലെങ്കില്‍ അത്രത്തോളം തന്നെ നല്ലതല്ലാത്ത പ്രയോഗമാണ് നിങ്ങളെന്നതാണ്.

മലബാറിന്റെ തെക്കേയറ്റത്തുകാരായ (ഗുരുവായൂര്‍) ഞങ്ങള്‍ 'നിങ്ങള്‍' എന്ന പദം ബഹുമാനസൂചകമായിട്ടാണ് പ്രയോഗിച്ച് പോരുന്നത്... അതിനെ കൊളോക്ക്യലായി 'ഇങ്ങള്‍' '...ങ്ങള്‍' എന്നൊക്കെ പ്രയോഗിക്കും. ഉപ്പയേയും ഉമ്മയേയും '...ങ്ങള്‍' എന്നഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് തികഞ്ഞ ബഹുമാനത്തോടേയും ആദരവോടും കൂടെ തന്നെയാണ്. താങ്കള്‍ എന്ന ബഹുമാനപദത്തില്‍ ഔപചാരികത മുഴച്ചു നില്‍ക്കുന്നുവെങ്കില്‍, ആ ഔപചാരികത പോലും കലരാത്ത പ്രയോഗമാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് 'നിങ്ങള്‍' എന്നത്.

ഇനി നിങ്ങള്‍ പറ... നിങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ 'നിങ്ങള്‍' അത്ര മോശമാണോ!

ന്യായം ആരുടെ ഭാഗത്ത്?

2009-02-04T14:56:00.004+04:00

യാത്രക്കാരെ കയറ്റിയില്ല, ഗതാഗത മന്ത്രി ബസ്സ് തടഞ്ഞു...
ഇന്ന് ദീപിക ഓണ്‍ലൈന്‍ എഡിഷനില്‍ കണ്ട വാര്‍ത്ത.

തിരുവനന്തപുരം: യാത്രക്കാര്‍ കൈ കാണിച്ചിട്ടും നിറുത്താതെ പാഞ്ഞു പോയ കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി ബസ്സ് ഗതാഗത മന്ത്രി മാത്യു ടി. തോമാസ് തടഞ്ഞു നിറുത്തി ഡ്രൈവറേയും കണ്ടക്ടറേയും ശാസിച്ചു.

നേമം ഭാഗത്തു നിന്നും കിഴക്കേ കോട്ടയിലേക്ക് വരികയായിരുന്ന അനന്തപുരി ഫാസ്റ്റിനെയാണ് നിറമണ്‍കരയില്‍ മന്ത്രി തടഞ്ഞത്. നിറമണ്‍കരയ്ക്ക് സമീപമുള്ള കൈമനത്ത് യാത്രക്കാര്‍ കൈ കാണിച്ചിട്ടും ബസ്സ് നിറുത്താതെ പോവുകയായിരുന്നു.

പിന്നാലെ വരികയായിരുന്ന മന്ത്രിയുടെ വാഹനം ബസ്സിനെ ഓവര്‍ടേക്ക് ചെയ്ത് മുന്നില്‍ കയറി. മന്ത്രിയുടെ വാഹനം കണ്ടപ്പോള്‍ ഡ്രൈവര്‍ ബസ്സ് നിറുത്തി പുറത്തിറങ്ങി. ഇതിനിടയില്‍ ബസ്സിനുള്ളില്‍ നിന്നു കണ്ടക്ടറും എത്തിയിരുന്നു. അനന്തപുരി ബസ്സിനു സ്റ്റോപ്പില്ലാത്ത സ്ഥലമായതു കൊണ്ടാണ് യാത്രക്കാര്‍ കൈകാണിച്ചിട്ടും നിറുത്താതെ പോയതെന്നാണ് ഡ്രൈവറുടെ ന്യായം.

എന്നാല്‍ യാത്രക്കാര്‍ കൈ കാണിക്കുമ്പോള്‍ അത്തരം ന്യായങ്ങളൊന്നും നോക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് മന്ത്രി ഡ്രൈവറോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. ഇനി ആവര്‍ത്തിക്കരുതെന്ന് താക്കീത് നല്‍കിയ ശേഷമാണ് ബസ്സ് പോകാന്‍ മന്ത്രി അനുവാദം നല്‍കിയത്.

* * * * *

- കൈ കാണിച്ച യാത്രക്കാര്‍
- സ്റ്റോപ്പില്ലാത്തതിന്റെ പേരില്‍ നിറുത്താതിരുന്ന ഡ്രൈവര്‍
- ഇനി ഇതാവര്‍ത്തിക്കരുതെന്ന് താക്കീത് നല്‍കിയ മന്ത്രി
- ലിമിറ്റഡ് സ്റ്റോപ്പാണെന്ന ധാരണയില്‍ ആ ബസ്സില്‍ കയറിയിരിക്കുന്ന യാത്രക്കാര്‍

ഇവരില്‍ ആരുടെ ഭാഗത്താണിവിടെ ന്യായം?

അപ്പുവും ആദ്യാക്ഷരിയും... ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സും

2009-01-20T10:50:00.002+04:00

ദുബായിലെ ക്രീക്ക് പാര്‍ക്കിന്റെ പടങ്ങള്‍ വഴിയാണ് അപ്പുവിനെ ഞാന്‍ ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്... ആ പോസ്റ്റു തന്നെ അപ്പുവിനോട് അസൂയ തോന്നിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളോട് അപ്പു പുലര്‍ത്തുന്ന നൂറു ശതമാനം ആത്മാര്‍ത്ഥത, അത് അപ്പുവിന്റെ ബ്ലോഗുകളും പോസ്റ്റുകളും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാവും. വിമര്‍ശനങ്ങളേയും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളേയും മുഖവിലയ്ക്കെടുത്ത് കൂടുതല്‍ നന്നാക്കാനും അപ്പുവിന് ഒട്ടും മടി കണ്ടിട്ടില്ല.

വിശാലമനസ്കന്റെ കൊടകരപുരാണത്തിന്റെ പ്രകാശനദിവസമാണ് അപ്പുവിനെ നേരില്‍ പരിചയപ്പെടുന്നത്. എല്ലാത്തിനേയും ഗൗരവത്തോടെ സമീപിക്കുന്ന ഒരാളാണ് അപ്പുവെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്... അതു കൊണ്ട് തന്നെ മറ്റു പലരോടും എന്ന പോലെ അപ്പുവിന്റെ അടുത്തും വളിപ്പ് വിറ്റുകള്‍ അടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതെല്ലാം കയ്യിലിരുന്ന് പൊട്ടാറാണ് പതിവ് :). ബ്ലോഗുകളേയും അതേ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെയാണ് അപ്പു സമീപിക്കുന്നത് എന്നത് വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് അപ്പു തുടങ്ങിയിട്ടുള്ള 'ആദ്യാക്ഷരി' എന്ന ബ്ലോഗ്.

തനിക്ക് ഇങ്ങിനെ എഴുതാനും അറിവുകള്‍ പങ്കുവെക്കാനും ഇടമൊരുക്കി തന്ന ബ്ലോഗ് എന്ന മാധ്യമത്തിലേക്ക് എത്തിപ്പെടുന്ന പുതുമുഖങ്ങള്‍ക്കും... ഒപ്പം തന്നെ, ടൈപ്പ് ചെയ്യുക... പബ്ലീഷ് ചെയ്യുക എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് മറ്റുള്ള വശങ്ങളൊന്നും അറിയാത്തവര്‍ക്കും മാത്രമല്ല അറിഞ്ഞിട്ടും അവയെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ താല്‍പര്യം കാണിക്കാത്തവര്‍ക്കും പ്രയോജനപ്പെടുന്ന വിധത്തിലാണ്, ബ്ലോഗിങ്ങിന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ മുതല്‍ ഉപരിപഠനം വരെ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ടുള്ള 'ആദ്യാക്ഷരി' അപ്പു രൂപകല്പന ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സില്‍ അപ്പുവിനേയും ആദ്യാക്ഷരിയേയും കുറിച്ച് വന്നിട്ടുള്ള പ്രസ്തുത ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ തികച്ചും നന്നായി... ബ്ലോഗിങ്ങിനെ പറ്റിയും അതിനു തുടക്കം കുറിക്കാന്‍ സഹായകരമാകുന്ന 'ആദ്യാക്ഷരി'യെ കുറിച്ചുമുള്ള ആ ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങിലേക്ക് കടന്നു വരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഗുണകരമാകും. അപ്പുവിനെ കുറിച്ചു വന്ന ആ വാര്‍ത്ത, അതു വായിക്കാത്തവര്‍ക്കായി ഇവിടെ ചേര്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് തികഞ്ഞ സന്തോഷമുണ്ട്.

നോബല്‍ പ്രൈസ്, എന്റെ പിഴ...!

2009-01-18T09:30:00.002+04:00

ഇസ്രായേല്‍ പ്രസിഡന്റ് ഷിമോണ്‍ പെരസിനു നല്‍കിയ സമാധാനത്തിനുള്ള നോബല്‍ സമ്മാനം തിരിച്ചു വാങ്ങിക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ഞാന്‍ എന്റെ മലയാളം ബ്ലോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന ഈ പോസ്റ്റ്, അതൊരു തെറ്റിദ്ധാരണ നിമിത്തം സംഭവിച്ച ഒന്നാണെന്ന് ഇപ്പോള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. കേരള ഗവര്‍ണ്മെന്റാണ് ഈ നോബല്‍ പുരസ്കാരം നല്‍കുന്നത് എന്ന ഒരു അബദ്ധ ധാരണയിലും, മലയാളം ബ്ലോഗില്‍ അങ്ങിനെ ഒരു ആവശ്യമുന്നയിച്ചാല്‍ ഉടനെ തന്നെ ആ പുരസ്കാരം തിരിച്ചു വാങ്ങിക്കൊള്ളും എന്ന അമിത പ്രതീക്ഷയിലും ആയിരുന്നു അങ്ങിനെ ഒരു ആവശ്യം ഞാനുന്നയിച്ചത്. ശ്രീ കാപ്പിലാന്‍ എന്ന ബ്ലോഗര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ പോസ്റ്റായ സ്ലം ഡോഗ് മില്യണര്‍ എന്ന സിനിമയെ കുറിച്ചുള്ള നിരൂപണത്തിലാണ് എനിക്കൊരു തിരിച്ചറിവിനു വഴിയൊരുക്കി തന്നത്.

നന്ദി കാപ്പിലാനെ നന്ദി...

ശ്ശൊ... എന്നാലും ഞാനിത്രേം കാലം... ;)

തിരിച്ചു വാങ്ങിക്കണം ആ നോബല്‍ സമ്മാനം!

2009-01-15T11:42:00.002+04:00

1994-ല്‍ സമാധാനത്തിനു നല്‍കിയ സംഭാവനകള്‍ പരിഗണിച്ച് സമാധാനത്തിനുള്ള നോബല്‍ സമ്മാനം മൂന്നു പേര്‍ക്കായി വീതിച്ചു നല്‍കിയിരുന്നു ലോകസമാധാനത്തിന്റെ മൊത്തവിതരണക്കാര്‍. അവരിലൊരാള്‍ വേറെയാരുമല്ല, പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളും സ്ത്രീകളും ഉള്‍പ്പെടുന്ന നിരപരാധികളുടെ മേല്‍ നിരോധിക്കപ്പെട്ട ആയുധവര്‍ഷം നടത്തുകയും അവരെ കൊന്നൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രസിഡന്റ് ഷിമോണ്‍ പെരസ്...!

ഇപ്പോഴങ്ങേര്‍ നല്‍കുന്ന മഹത്തായ സംഭാവനകള്‍ മാനിച്ച് അയാള്‍ക്ക് കൊടുത്ത ആ നോബല്‍ സമ്മാനം തിരിച്ചു വാങ്ങി കെട്ടിപ്പൂട്ടി വെക്കാന്‍ അതിന്റെ വിതരണക്കാര്‍ക്ക് ചുണയുണ്ടോ ആവോ...! അങ്ങിനെ ചെയ്താല്‍ നാണക്കേടോര്‍ത്ത് ഇസ്രായേല്‍ ആക്രമണം നിറുത്തുകയും പലസ്തീനികള്‍ രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുമെന്ന് വിചാരിച്ചല്ല, ഇനിയും പലര്‍ക്കും നോബല്‍ സമാധാന സമ്മാനം കിട്ടാനുള്ളതല്ലേ... അത് കൊടുക്കുന്ന രംഗം കാണുമ്പോള്‍ കയ്യടിക്കാന്‍ നമുക്കൊരു ഉളുപ്പില്ലാതിരിക്കണമല്ലോ!

അര്‍ദ്ധനഗ്നനായിരുന്ന മഹാത്മാവേ... അങ്ങെത്ര ഭാഗ്യാവാനാണ്, ഇമ്മാതിരി ഒരെണ്ണം അങ്ങേയ്ക്ക് ആരും ചാര്‍ത്തിതന്നില്ലല്ലോ!

മാപ്പ്...!

2008-11-29T10:07:00.003+04:00

നമ്മുടെ ഇന്ത്യയെ നശിപ്പിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയവര്‍ക്കെതിരെ, പരിമിതമായ സന്നാഹങ്ങളും പരിമിതിയില്ലാത്ത രാജ്യസ്നേഹവും മാത്രം കൈമുതലാക്കി പടപൊരുതിയ, ജീവന്‍ കളഞ്ഞ ധീരജവാന്‍മാരെ... പിടിപ്പുകെട്ട കുറേ ഭരണാധികാരികളെ പടച്ച് വിടുന്നതിന്റെ നാണക്കേടില്‍ തലയുയര്‍ത്താനാവുന്നില്ലെങ്കിലും... ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി പൊരുതിയ ധീരന്മാരെ, നിങ്ങളെയോര്‍ത്ത് ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു...

എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ജീവന്‍ ബലി കഴിക്കേണ്ടി വന്നതെന്നതിനെ പറ്റി ഞങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ചകളും അന്വേഷണങ്ങളും ആരംഭിച്ച് കഴിഞ്ഞു... പ്രഖ്യാപനങ്ങളും ആഹ്വാനങ്ങളും നടത്തിക്കഴിഞ്ഞു... അതിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ ഇനി ഞങ്ങള്‍ മയങ്ങിക്കോട്ടെ... വീണ്ടും നിങ്ങളുതിര്‍ക്കുന്ന വെടിയൊച്ചകളും ചിന്തുന്ന ചോരയുടെ നനവും ഞങ്ങളുടെ ഉറക്കത്തിന് ഭംഗം വരുത്തുന്നത് വരെ...

മാപ്പ്...!

ഇത്തിരിവെട്ടം ഇന്ന് രാത്രി ഏഷ്യാനെറ്റില്‍

2008-09-23T09:49:00.004+04:00

ഇരുപത്തിയാറ് ലക്കങ്ങളിലായി, പ്രവാചകന്‍ മുഹമ്മദ് നബി (സ) യുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ... പ്രവാചകന്‍ ജീവിച്ച കാലഘട്ടത്തിലൂടെ വായനക്കാരെ കൂടെ നടത്തിച്ച സാര്‍ത്ഥവാഹക സംഘത്തോടൊപ്പം എന്ന ബ്ലോഗിന്‍റെ രചയിതാവ് ഇത്തിരിവെട്ടം എന്ന റഷീദ് ചാലില്‍ ഇന്ന് ഏഷ്യാനെറ്റിന്‍റെ ഗള്‍ഫ് റൌണ്ടപ്പില്‍... യു.എ.ഇ. സമയം രാത്രി 09:30 ന്.

ഗള്‍ഫ് റൌണ്ടപ്പ് കാണാന് പറ്റാതിരുന്നവര്‍ക്കായി വീഡിയോ ഇവിടെയുണ്ട്

സിയ, മാധ്യമത്തില്‍

2008-08-25T15:29:00.000+04:00

ബ്ലോഗു വഴി ലഭിച്ച വളരെ അടുത്ത പരിചയങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് സൌദിയില്‍ നിന്നും എഴുതുന്ന സിയ എന്ന ബ്ലോഗര്‍. ഗ്രാഫിക് ഡിസൈനിങ്ങിനെ പറ്റിയും ഹിപ്നോട്ടിസത്തെ പറ്റിയും ഉള്ള സിയയുടെ രചനകള്‍ വളരെ ഉപയോഗപ്രദമാണ്. ഇത്തവണ ഇന്‍ഫോ മാധ്യമം അതിന്‍റെ ബ്ലോഗ് പരിചയത്തിലേക്ക് സിയയെ കൊണ്ടുവന്നതിനും കാരണം മറ്റൊന്നാകാന്‍ വഴിയില്ല. മാധ്യമത്തിലെ റിപ്പോര്‍ട്ട് ഇവിടെ ചേര്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്.

മൂപ്പ്

2008-08-23T15:28:00.000+04:00

പരമു കയറിയത്
വിശപ്പ് മാറ്റാനൊരു‍
കരിക്കിന് വേണ്ടി
നാട്ടുകാര്‍ പിടിച്ചവന്
പരിക്ക് നല്‍കി...

കരിക്ക് മൂത്ത്
തേങ്ങയായി
പരമുവും മൂത്തു

അങ്ങനെ...
നാട്ടുകാരുടെ ഉറക്കം കളയാന്‍
ഒരു കള്ളന്‍ കൂടെയായി!

അടച്ചിട്ട പരീക്ഷണ ബ്ലോഗില്‍ നിന്നും മൂന്നാമതൊരെണ്ണം...

പുരോഗതി

2008-08-18T10:22:00.001+04:00

കുഞ്ഞീവിയും ചിരുതയും
എന്നും വഴക്കായിരുന്നു
പശു വിളവ് കടിച്ചാല്‍‍
‍കോഴി നെല്ല് തിന്നാല്‍...

എങ്കിലും,
പിണക്കത്തേക്കാള്‍ വേഗം
ഇണങ്ങുമായിരുന്നു
ആപത്ത് വന്നാല്‍
ഓടിയെത്തുമായിരുന്നു...

ഇന്ന് പിണങ്ങാറില്ല
പശു മതില്‍ പൊളിക്കാറില്ലത്രേ
കോഴിക്ക് തിന്നാന്‍ നെല്ലില്ല പോലും
വയ്യാത്ത വിവരം-
വല്ലോരും പറഞ്ഞറിഞ്ഞാലായി!

അടച്ചിട്ട പരീക്ഷണ ബ്ലോഗില്‍ നിന്നും മറ്റൊരെണ്ണം കൂടി

കടുപ്പം

2008-08-17T09:25:00.001+04:00

കടത്തിണ്ണയിലുറങ്ങുന്ന പാക്കരനും
കാറില്‍ വന്നിറങ്ങിയ ഭാസ്കരനും
ചോദിച്ചതൊന്ന്...

രണ്ട് പേര്‍ക്കും വേണ്ടത്
കടുപ്പത്തിലോരോ ചായ
കൂട്ടിയതും അങ്ങനെ തന്നെ...

എങ്കിലും, ചായക്കാരന്‍
പാക്കരന്‍റെ മേശയില്‍
ഗ്ലാസ്സ് വെച്ചതിച്ചിരി കടുപ്പത്തില്‍!

പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഞാന്‍ നടത്തി വന്നിരുന്ന, എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതുമായ മറ്റൊരു ബ്ലോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചവയില്‍ നിന്നും ഒരെണ്ണം (ഇനിയും വരണ്ണ്ട്)

നാലു ബോധങ്ങള്‍

2008-08-03T12:00:00.003+04:00

അന്യതാബോധം
പടിയിറങ്ങിയ കലാലയത്തില്‍
മാര്‍ക് ലിസ്റ്റ് വാങ്ങിക്കാനെത്തുമ്പോള്‍,
അവിടുത്തെ അരമതിലിനോടും
വാകത്തണലിനോടും ഇടനാഴികളോടും
കോണിച്ചുവടുകളോടും തോന്നുന്നത്!

നഷ്ടബോധം
പ്രണയിച്ചവള്‍ മറ്റൊരുത്തന്‍റെ
ബൈക്കിനു പിറകിലിരുന്നു
വിഷാദത്തോടെ തന്നെ നോക്കി
മറയുമ്പോള്‍ തോന്നുന്നത്!

പാപബോധം
ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെട്ട മുഷ്ടി-
മൈഥുനത്തിനൊടുവില്‍ തോന്നുന്നത്!

കുറ്റബോധം
മോഷണശ്രമത്തില്‍ താന്‍
കുത്തിമലര്‍ത്തിയവന്‍റെ കയ്യില്‍
ഒന്നുമില്ലെന്ന് കാണുമ്പോള്‍ തോന്നുന്നത്!

ഗൃഹാതുരത്വം

2008-07-30T16:02:00.007+04:00

മത്തിയാണെങ്കില്‍ മകനു കണ്ണെടുത്താല്‍ കണ്ടു കൂട. കാലങ്ങളായുള്ള ശീലമാണത്. ഇന്നിനി വേറെ മീനൊന്നും കിട്ടുമെന്ന് തോന്നുന്നുമില്ല. കറിയെങ്കിലും നന്നായാല്‍ രണ്ടു വറ്റ് അവന്‍ തിന്നെങ്കിലോ.
തേങ്ങയരച്ച്, മാങ്ങയിട്ട്... കറിവെച്ചു. ‘വേറെ മീനൊന്നും കിട്ടിയില്ല മോനേ...’ ചോറും കറിയും വിളമ്പി അയാളുടെ മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു...

‘അയ്യ്യേ... മത്ത്യാ!!!’

അയാള്‍ കറിപാത്രം തള്ളിനീക്കി... അവരെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി എണീറ്റുപോയി.

ഒരിക്കല്‍ അയാളേയും അയാളുടെ സ്വപ്നങ്ങളേയും പേറിയ വിമാനം ഗള്‍ഫ് നാട്ടില്‍ പറന്നിറങ്ങി. പ്രവാസിയുടെ കുപ്പായം അയാള്‍ക്ക് നന്നായി ഇണങ്ങി. പിന്നീടൊരു വിരുന്നു സല്‍ക്കാരത്തില്‍ അയാള്‍ ഒരു വിശിഷ്ട വിഭവം കണ്ടെത്തി…

'ഹായ്... മത്തി!!!'

അയാള്‍ പാത്രം വലിച്ചടുപ്പിച്ചു...

ഊമ

2008-07-15T13:11:00.005+04:00

ഊമപ്പെണ്ണിനെ വിവാഹം കഴിക്കാനായിരുന്നു അയാള്‍ക്കിഷ്ടം.
ഒരുവള്‍ക്ക് നാവാകാന്‍, ശബ്ദമാകാന്‍... അയാള്‍ കൊതിച്ചു.
ഒരുപാട് തേടിയെങ്കിലും ഒന്നും ഒത്തുവന്നില്ല.

ഒടുവില്‍, സംസാരിക്കുന്നവളെ തന്നെ കെട്ടി.
പിന്നീട്, അവളുടെ നാവടക്കിച്ചു...
സഹായിക്കാന്‍ അമ്മയും പെങ്ങളും കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു.

ബ്ലോഗ് ശില്‍പ്പശാല

2008-04-26T22:40:00.002+04:00

അവിടെ കൂടിയിരുന്ന പതിനഞ്ചോളം പേരും ബ്ലോഗ് തുടങ്ങണം, ബ്ലോഗ് എന്തെന്നറിയണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് എത്തിച്ചേര്‍ന്നത്. ഹോട്ട് മെയില്‍ പോലെ ഒരു സംഗതിയാണോ ഇത്, എങ്ങിനെ എഴുതാം, എന്തെഴുതാം... അവരുടെ സംശയങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്.

ഇന്‍റര്‍നെറ്റ് ലഭ്യതയുള്ള പലര്‍ക്കും ഇപ്പോഴും അപരിചിതമാണ് ബാല്യവും പിന്നിട്ട് വേണമെങ്കില്‍ കൌമാരദിശയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയാവുന്ന ബ്ലോഗ്. ബ്ലോഗില്‍ എന്തെഴുതാം, എന്തെഴുതേണ്ട എന്നതെല്ലാം ഒരോരുത്തരും തീരുമാനിച്ചോളും. പക്ഷെ, എങ്ങിനെ തുടങ്ങും എന്ന് ചോദിക്കുന്നിടത്ത് ആരെങ്കിലുമൊക്കെ സഹായിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അത്തരത്തിലൊരു ചെറിയ ശ്രമമാണ് കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച (ഏപ്രില്‍ 25) ഷാര്‍ജയിലെ യുവകലാ സാഹിതി എന്ന സംഘടനയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ യു.എ.ഇ.യില്‍ ഇദംപ്രഥമായി നടത്തപ്പെട്ട ബ്ലോഗ് ശില്‍പ്പശാല. ഒരു ബ്ലോഗേതര സംഘടനയാണ് ഇത്തരത്തിലൊരു പരിപാടി സംഘടിപ്പിച്ചത് എന്നത് ഇതിന്‍റെ മാറ്റ് കൂട്ടുന്നു. ഭാവിയില്‍ കൂടുതല്‍ സംഘടനകളെ ഇത്തരത്തിലുള്ള നീക്കങ്ങള്‍ക്ക് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും ഇതെന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല.

ബ്ലോഗിങ്ങിനെ പരിപോഷിപ്പിക്കുവാന്‍ അതിനെ കൂടുതല്‍ ജനകീയമാക്കുവാന്‍ ഒരു ബ്ലോഗേതര മലയാളി സംഘടന നടത്തുന്ന ആദ്യശ്രമമാണ് ഇതെന്ന് (ബ്ലോഗ് ശില്‍പ്പശാല) തോന്നുന്നു. ഇങ്ങിനെയൊരു നല്ല ശ്രമത്തിന് ഇതിന്‍റെ സംഘാടകര്‍ തീര്‍ച്ചയായും അഭിനന്ദനമര്‍ഹിക്കുന്നു. യുവകലാ സാഹിതി, അതിന്‍റെ മുന്‍സെക്രട്ടറിയുടെ രണ്ടാം ചരമവാര്‍ഷികത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് നല്‍കിയ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശ്രാദ്ധാഞ്ജലി തന്നെയായി ഈ സംരഭം.

കൂടുതല്‍ ബ്ലോഗ് ശില്‍പ്പശാലകള്‍ എല്ലായിടത്തും നടത്തപ്പെടട്ടെ, കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ ബ്ലോഗിംഗിലേക്ക് കടന്ന് വരട്ടെ!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ഒരു ഇടവേളയിലാണ്...
വീണ്ടും കാണും വരേയ്ക്കും വിട...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

കാളമൂത്രത്തിനെന്തു പറ്റി!

2008-03-05T02:15:00.000+04:00

പെരിങ്ങോടന്‍, അല്ല രാജ് നീട്ടിയത്ത് കാളമൂത്രം എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ആക്ഷേപിച്ച ഒരു ബ്ലോഗ് വാരഫലമുണ്ടായിരുന്നു നമുക്കിടയില്‍. ഏകദേശം ഒരു മാസമായി അവിടെ യാതൊരു വിധ അനക്കങ്ങളുമില്ല.

ബൂലോഗത്തെ കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ഷീക അവലോകനം ഇറക്കുന്നു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് കൊതിപ്പിച്ചിരുന്ന കാളമൂത്രത്തിന്‍റെ ഉടമ അഞ്ചല്‍ക്കാരന്‍ എവിടെ. പുതുതായി വരുന്ന ബ്ലോഗുകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പംക്തി കൂടെ അഞ്ചല്‍ വകയുണ്ടായിരുന്നു.

പുതിയ ബ്ലോഗേര്‍സിന്‍റെ രചനകളെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ സഹായകരമായിരുന്ന അവിടേയും നിശ്ചലം. എന്തിനെ കുറിച്ചും തന്‍റേതായ രീതിയില്‍ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞിരുന്ന, ബ്ലോഗില്‍ നിറഞ്ഞ് നിന്നിരുന്ന അഞ്ചല്‍ക്കാരന്‍റെ അഭാവം അധികമാരും ശ്രദ്ധിച്ച് കാണില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.

ഇതേ പോലെ തന്നെ മറ്റൊരു സജീവ സാന്നിധ്യമായിരുന്ന സാജന് എന്തുപറ്റി… അയാളുടെ പോസ്റ്റുകളോ കമന്‍റുകളോ ഒന്നും തന്നെ ഈയിടെ കാണാനില്ല.

അഡ്വ: സക്കീന, പിന്നെ എന്‍റെ ആദ്യത്തെ ആഴ്ചക്കുറിപ്പുകളില്‍ ആദ്യമായി കമന്‍റിട്ട കൈത്തിരി… അങ്ങിനെ ഒരുപാട് ബ്ലോഗേര്‍സ്, അവരെ കുറിച്ചൊന്നും ആര്‍ക്കും അറിയില്ല എന്നാണ് തോന്നുന്നത്.

ബ്ലോഗിലെ ഒരു പൊതുസ്വഭാവം അതാണ്. പോസ്റ്റുകളിലൂടേയോ അല്ലെങ്കില്‍ കമന്‍റുകളിലൂടേയോ ഉള്ള സാന്നിധ്യം ഇല്ലാതാവുമ്പോള്‍ ആ ബ്ലോഗര്‍ വിസ്മൃതിയിലേക്ക് മറയുന്നു. മുന്‍പ് എന്തെഴുതി, അല്ലെങ്കില്‍ എന്തു സംഭാവന ചെയ്തു എന്നതിന് ഇവിടെ ഒട്ടും തന്നെ പ്രസക്തിയില്ല! അവര്‍ക്ക് എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നതിനും!

പച്ച നിറമുള്ള മഞ്ഞപ്പട്ടം

2008-02-26T21:00:00.000+04:00

പണ്ട് പണ്ട്, അതായത് വളരെ പണ്ട്… പണ്ഡിതന്മാരായ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒരു യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതിലിടയ്ക്കാണ് ഒരു പണ്ഡിതന്‍റെ ശ്രദ്ധ അടുത്തുള്ള മരത്തിന്‍റെ ശിഖരങ്ങളിക്കിടയില്‍ തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നൊരു പട്ടത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത്.

‘ദേ… ആ മരത്തിലേക്ക് നോക്കൂ, എന്ത് ഭംഗിയാണല്ലേ ആ മഞ്ഞ പട്ടം കാണാന്‍…’ കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ച് ആ പണ്ഡിതന്‍ പറഞ്ഞു…

‘ശരി തന്നെ, ഞാനും കണ്ടു ആ പട്ടം…. പക്ഷെ അതിന്‍റെ നിറം പച്ചയാണല്ലോ…’ മറ്റേ പണ്ഡിതന്‍ പറഞ്ഞു.

‘ഹഹഹ മഞ്ഞ പട്ടം നോക്കി പച്ചയാണെന്ന് പറയുന്നോ… ഇത് നല്ല രസം…’ അയാള്‍ കൂട്ടുകാരനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.

‘എനിക്കെന്താ മഞ്ഞനിറവും പച്ചനിറവും തിരിച്ചറിയില്ലെന്ന് കരുതിയോ വിഡ്ഡീ…’ കളിയാക്കല്‍ മറ്റേയാളെ കോപാകുലനാക്കി.

രണ്ടും പണ്ഡിതന്മാര്‍, അവരവര്‍ പറഞ്ഞത് തന്നെ ശരിയെന്ന കടും പിടുത്തത്തില്‍ നിന്നു. സ്വാഭാവീകമായും ഭയങ്കര വഴക്കായി.

അപ്പോഴാണ്… ഒരു സാധാരണക്കാരനായ ഗ്രാമീണന്‍ അതുവഴിയെ വന്നത്. രണ്ട് പേരുടേയും വഴക്ക് കണ്ട അയാള്‍ വളരെ ഭവ്യതയോടെ കാര്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.

‘ആ കാണുന്ന മഞ്ഞ നിറമുള്ള പട്ടം കണ്ടില്ലേ… അതിന്‍റെ നിറം പച്ചയാണെന്ന് ഈ പമ്പര വിഡ്ഢി പറയുന്നു…. കഷ്ടം! പട്ടത്തെ ചൂണ്ടി അവരിലൊരാള്‍ പറഞ്ഞു…

ഇത് കേട്ടതും മറ്റേ പണ്ഡിതന് ദേഷ്യം കയറി…

‘ഈ പച്ച നിറമുള്ള പട്ടത്തിനെയാണോ ഈ വിവരം കെട്ടവന്‍ മഞ്ഞയെന്ന് പറയുന്നത്…‘

ഗ്രാമീണന്‍ രണ്ട് പേരുടേയും അടുത്ത് ചെന്ന് പട്ടത്തിനെ നിരീക്ഷിച്ചു… പിന്നെ അയാള്‍ ആ മരത്തില്‍ കയറി പട്ടമെടുത്ത് പണ്ഡിതന്മാരുടെ സമീപത്ത് വന്നു….

പട്ടത്തിന്‍റെ രണ്ട് ഭാഗവും മാറി മാറി കാണിച്ച് കൊടുത്തു. പട്ടത്തിന്‍റെ ഒരുവശം മഞ്ഞനിറവും മറുവശം പച്ചനിറവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ പണ്ഡിതന്മാര്‍ ലജ്ജിച്ച് തല താഴ്ത്തി…

* * * * * *

ഇല്ല, ഇതില്‍ നിന്നും നമുക്കെന്തു മനസ്സിലായി കൂട്ടുകാരെ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിക്കില്ല… കാരണം, ഇത് കുട്ടികളല്ലാത്തവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവാത്തൊരു കഥയാണ്!

നായാടി

2008-02-21T22:55:00.000+04:00

മുഷിഞ്ഞ ഭാണ്ഡക്കെട്ടിലിരുന്ന് തവളകള്‍ പിടഞ്ഞു, തീട്ടം തിന്നുന്ന കറുത്ത ആമകള്‍ തോടുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഇടയ്ക്ക് തല പുറത്തേക്കിട്ട് നോക്കി. കറുത്ത മുഖത്തിലെ മുറുക്കാന്‍ കറ നിറഞ്ഞ പല്ലുകള്‍. മാളത്തില്‍ നിന്നും പുറത്ത് വന്ന കൈകളില്‍ കണ്ണുതുറിപ്പിച്ചൊരു മാക്രി. അടിച്ചുകൂട്ടിയ ചവറുകളില്‍ പടര്‍ന്ന തീയില്‍ നിന്നും പച്ച മാസം ഉരുകുന്ന മണം ഉയരുന്നു. ജനം വെറുപ്പോടെ പറഞ്ഞു… വൃത്തിയില്ലാത്ത ജന്തുക്കള്‍… ഇവറ്റകള്‍ക്ക് മനുഷ്യന്മാരെ പോലെ ജീവിച്ചു കൂടെ!

അത് കേട്ട് നായാടി ചിരിച്ചു… പിന്നെ നീട്ടി ഓലിയിട്ടു…

ഇന്‍ജോജോഓഓഓ…

സുഗന്ധം പരന്നൊഴുകിയിരുന്ന മുറികളുടെ ചുവരുകളില്‍ ചുവപ്പ് നിറം പടര്‍ന്നു. അന്തപ്പുരങ്ങളിലേക്ക് നീണ്ട കൈകളില്‍ പെട്ട് മാറിടം പിളര്‍ന്നു. ചവറില്ലാത്ത, വൃത്തിയേറിയ തെരുവില്‍ മാംസം വേകുന്ന മണം. പൌഡറിട്ട മുഖങ്ങളിലും പെയ്സ്റ്റ് പതപ്പിച്ച പല്ലുകളിലും ചിരി മുറുകുന്നു… സംസ്കാര സമ്പന്നന്‍റെ കറുത്ത ചിരി!

ഓലിയിടലുകള്‍ അപ്പോഴും തുടര്‍ന്നു…

കൊഞ്ചനം കുത്താം - ഇങ്ങിനേയും!

2008-02-14T12:13:00.000+04:00

ഒരു മുനിസിപ്പാലിറ്റി ഓഫീസില്‍ രേഖകള്‍ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന വിധം!

അനേകം പേരുടെ പഴകി തുരുമ്പിച്ച പ്രശ്നങ്ങളുടെ മാറാപ്പുകള്‍!

ശക്തമായ ഒരു മഴക്കോ കാറ്റിനോ ഇവയെ വിസ്മൃതിയിലേക്ക് തള്ളാം!

നികുതി കൊടുക്കുന്ന ജനത്തിന് നേരെ ഇങ്ങിനേയും കൊഞ്ചനം കുത്താം!

മികച്ച ബ്ലോഗുകള്‍

2008-01-24T21:30:00.000+04:00

പ്രവാസി സര്‍വ്വകലാശാല

2008-01-09T23:35:00.000+04:00

പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാര്‍ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്. പ്രവാസി ദിനം ആചരിച്ചത് കൊണ്ടോ പ്രവാസി ക്ഷേമനിധി രൂപീകരിച്ചത് കൊണ്ടോ പരിഹരിക്കാനാവാത്ത പ്രശ്നങ്ങള്‍.

സര്‍ക്കാരുകളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും പലപ്പോഴും മോഹിപ്പിക്കുന്നതും അതിമോഹിപ്പിക്കുന്നതുമായ നിരവധി വാഗ്ദാനങ്ങളും പ്രശ്നപരിഹാരമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും കേട്ട് കാതും മനസ്സും തഴമ്പിച്ചവരാണ് പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാര്‍. വിദേശ പര്യടത്തിനിറങ്ങുന്നവര്‍‍, രാജകീയ സ്വീകരണങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കണ്ടെത്തുന്ന പ്രവാസിയുടെ അസൌകര്യങ്ങളും അവയ്ക്കുള്ള പരിഹാരമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും അല്ല പ്രവാസികള്‍ നേരിടുന്ന അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങള്‍. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അങ്ങിനെ തന്നെ തുടരട്ടെ... പ്രവാസി എന്നൊരു വിഭാഗം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം.

വീണ്ടും ഒരു പ്രവാസി ഭാരതീയ ദിനാഘോഷം അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിലിടയ്ക്ക് വീണ്ടും പ്രവാസിയെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന പല പ്രഖ്യാപനങ്ങളും വന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അതിലിതാ പുതിയതൊരെണ്ണവും...!

വിദേശ ഇന്ത്യക്കാരുടെ മക്കളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഒരു പ്രവാസി സര്‍വ്വകലാശാല സ്ഥാപിക്കുമെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

പ്രവാസികളുടെ മക്കള്‍ക്കായി ഇങ്ങിനെ ഒരു സര്‍വ്വകലാശാല വേണ്ടതുണ്ടോ...?

അവര്‍ ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹമായി വളരേണ്ടതുണ്ടോ...?

പ്രവാസികളുടെ മക്കള്‍ക്ക് പ്രത്യേകമായി പരിഗണന നല്‍കേണ്ടതുണ്ടോ...?

സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗര്‍ 2007

2008-01-06T22:00:00.000+04:00

കുട്ടിച്ചാത്തന്‍റെ പോസ്റ്റില്‍ നിന്നും ആവേശം ഉള്‍ക്കൊണ്ട് ഇതാ... ഇവിടെ ഒരു തെരെഞ്ഞെടുപ്പിന് കളമൊരുക്കുന്നു...

ആരുടേയും പേരുകള്‍ ഇവിടെ വെക്കുന്നില്ല.
അത് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത് മാന്യവായനക്കാരാണ്.
നിങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ട മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാര്‍...
അവരുടെ നെലവാരം എന്തുമാവട്ടെ...
അവര്‍ ഏത് കാറ്റഗറിയില്‍ പെടുന്നവരുമാവട്ടെ...
അവര്‍, നിങ്ങള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണോ!
എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവരുടെ പേരുകള്‍ ഇവിടെ കമന്‍റായി സമര്‍പ്പിക്കാം
ഒരോരുത്തര്‍ക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ട അഞ്ച് ബ്ലോഗര്‍മാരുടെ വരെ പേരുകള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കാം...

മൊത്തം കിട്ടിയ പേരുകളില്‍ കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട അഞ്ച് പേരുകള്‍ ഇവിടെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനായി പൊതുവേദിയില്‍ വെക്കുന്നതായിരിക്കും...

അതില്‍ നിന്നും കൂടുതല്‍ വോട്ടുകള്‍ നേടുന്ന വിജയിയെ

Mallu Super Bloger 2007

ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതും വിജയിക്ക് 60 ലക്ഷം ദിര്‍ഹംസ് വില വരുന്ന മനോഹരമായ ഒരു വില്ലയുടെ കളര്‍ ഫോട്ടോ മെയില്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നതുമായിരിക്കും...

രണ്ടും മൂന്നും സ്ഥാനത്തെത്തുന്നവര്‍ക്ക് 60 ലക്ഷം ദിര്‍ഹംസ് വില വരുന്ന മനോഹരമായ ഒരു വില്ലയുടെ ബ്ലാക്ക് ആന്‍ഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോകള്‍ മെയില്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നതായിരിക്കും...

ന്നാ... തൊടങ്ങിക്കോളൂ... പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസാന തിയ്യതി ജനുവരി 10 വരെ...

എല്ലാ ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്കും വിജയാശംസകള്‍ നേരുന്നു...

ഓന് ആള് വലതനാ...!

2008-01-05T22:50:00.000+04:00

ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും വായിക്കുക എന്നത് കാലങ്ങളായുള്ള ശീലമാണ്, അത് ഒരു തീപ്പെട്ടിക്കൂടിന് പുറത്തെ അക്ഷരങ്ങളാണെങ്കിലും സന്തോഷം! അങ്ങിനെയൊരു പ്രാതല്‍ കഴിക്കുന്ന നേരത്താണ് സിറാജ് ഫ്രൈഡേഫീച്ചറിന്‍റെ പഴയൊരു കഷ്ണം (ലോക ഹൃദയദിനത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്) കയ്യിലെത്തിയത്... അതിലെ കോഴിക്കോടുകാരനായ വെള്ളിപറമ്പില്‍ അബൂബ്ബക്കറിനെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട്, എല്ലാവരുടേയും ഹൃദയം ഇടത് ഭാഗത്തായിരിക്കും എന്ന എന്‍റെ ധാരണ തിരുത്തി എനിക്കൊരു പുതിയ അറിവ് കൂടെ നല്‍കി - ഹൃദയം വലത് ഭാഗത്തും ആവാം!

തലക്കറക്കത്തെ തുടര്‍ന്ന് അത്യാഹിത വിഭാഗത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ട അബൂബ്ബക്കറിന് ഇ.സി.ജി. എടുക്കുമ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഹൃദയം വലത് ഭാഗത്താണെന്ന് ഡോക്ടര്‍മാര്‍ കണ്ടെത്തുന്നത്!

ലോക ജനസംഖ്യയുടെ ഒരു ശതമാനത്തിന് താഴെയുള്ളവര്‍ വലത് ഹൃദയന്മാരാണെന്നാണ് വിലയിരുത്തലുകള്‍. ഈ വൈകല്യം എങ്ങിനെ സംഭവിക്കുന്നു എന്നതിനെ പറ്റി ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായി കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ല. ഗര്‍ഭധാരണത്തിന്‍റെ നാലാം മാസത്തിലാണ് ഹൃദയത്തിന്‍ററെസ്ഥാനം നിര്‍ണയിക്കപ്പെടുന്നതത്രേ. ഈ സമയത്ത് ചിലര്‍ക്ക് വൈരുദ്ധ്യം സംഭവിക്കാവുന്നതാണ്. ഏതെങ്കിലും മരുന്നുകളോ അണുബാധയോ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിന് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാന്‍ ഇടയാക്കിയേക്കുമെന്ന് ചിലര്‍ വിലയിരുത്തുന്നു. ഈ വൈകല്യം ഒരസുഖമായി കണക്കാക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, സാധരണ ആളുകളില്‍ ഹൃദയം ഇടതുഭാഗത്തും കരളും മറ്റും വലത് ഭാഗത്തും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് പോലെ ഇങ്ങിനെയുള്ളവരില്‍ ഹൃദയം വലത് ഭാഗത്തും കരളും മറ്റും ഇടത് ഭാഗത്തും ആയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യാറ്. അതേ സമയം തന്നെ ഹൃദയവും കരളും മറ്റ് അവയവങ്ങളും വലത് ഭാഗത്ത് തന്നെ വന്നാല്‍ സ്ഥിതി അപകടകരമാണെന്നാണ് വിദഗ്ദര്‍ പറയുന്നത്. സ്ത്രീകളേയും പുരുഷന്മാരേയും ഒരേ പോലെ പിടിപെടാനിടയുള്ള ഈ അവസ്ഥക്ക് മുന്‍കരുതലൊന്നും നിര്‍ദ്ദേശിക്കാന്‍ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് ഇതുവരേയും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലത്രേ!

കടപ്പാട്: ഉമര്‍ മായനാട് - സിറാജ് ഫ്രൈഡേഫീച്ചര്‍

മരണത്തിന്‍റെ പിറന്നാളാഘോഷം

2007-12-27T01:45:00.000+04:00

നിന്‍റെ പിറവി -
ദുഃഖസാന്ദ്രമായിരുന്നല്ലോ
അറിയാതെ വന്നു പിറന്നു...
അരുതാത്തതെല്ലാം ചെയ്തു

നിന്‍റെ പിറവിയാല്‍
അനാഥരായവര്‍,
പ്രാണന്‍ വെടിഞ്ഞവരെയോര്‍ത്ത്
ഇന്നും തീ തിന്നുന്നവര്‍!

നിന്നെ ചൊല്ലി ചിരിച്ചവരെത്രെ
അവര്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
നിന്‍റെ പിറവിയും
രാഷ്ട്രീയക്കാരന് ചാകര മാത്രം

നിന്നെ ചൊല്ലി കരഞ്ഞവരെത്ര
അവര്‍‍ കരഞ്ഞ് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ക്കാകുമോ
കണ്ണുനീരൊപ്പുവാന്‍!

പോയ വര്‍ഷങ്ങള്‍
നിന്‍റെ ഇരകള്‍ ഓര്‍ത്തിരിക്കുന്നു...
അവരെയോര്‍ക്കാത്തവര്‍-
പക്ഷെ, ഇന്നു നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നു...

സെമിനാറുകള്‍, പ്രഖ്യാപനങ്ങള്‍,
പത്രവാര്‍ത്തകള്‍
എല്ലാം നിന്നെ ചൊല്ലിയുള്ള
വിലാപങ്ങള്‍ മാത്രം...

എങ്കിലും അതും-
ഞങ്ങള്‍ക്കാഘോഷം തന്നെ...
സുനാമീ, നിനക്കിന്ന്
മൂന്ന് വയസ്സ് തികഞ്ഞല്ലോ!

സമര്‍പ്പണം: സുനാമിയുടെ ജീവിക്കുന്ന ഇരകള്‍ക്ക്

എന്തുകൊണ്ട് പൂട്ടുന്നു!

2007-12-17T23:35:00.000+04:00

ചുമ്മാ കേറി സന്തോഷിക്കേണ്ട, ഞാന്‍ ബ്ലോഗ് പൂട്ടുന്ന കാര്യമൊന്നുമല്ല :)

കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി വിചാരിക്കുന്നതാണെങ്കിലും പലപല തിരക്കുകള്‍ കാരണം പറ്റാതിരുന്നതാണ്.
ഇനിയും നീട്ടിവെച്ചാല്‍ കാണാന്‍ ബോറയിരിക്കും എന്നതിനാലാണ് അന്ന് തന്നെ അതിനായി ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത്.
അവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് കട പൂട്ടിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്...!
ഇതെന്തു പറ്റി?

“മനീഷ് തുറന്നില്ലേ ഇതുവരെ...” അടുത്ത കടയില്‍ കയറി ചോദിച്ചു...
“അതിനിന്ന് ചൊവ്വാഴ്ചയല്ലേ...”
അപ്പോഴാണോര്‍ത്തത് ചൊവ്വാഴ്ച മുടക്കമാണെന്ന കാര്യം!

നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഏറെക്കുറെ എല്ലാവരും ഞായറാഴ്ച മുടക്കമാവുമ്പോള്‍ ബാര്‍ബര്‍ ഷോപ്പുകള്‍ മാത്രം ചൊവ്വാഴ്ചകളിലാണ് പൂട്ടിയിടുന്നത്. അതിനെന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക കാരണം കാണുമല്ലോ... ആരെങ്കിലും വെറുതെയങ്ങട്ട് പൂട്ടുമോ! ഇല്ല...

ഇതിന്‍റെ കാരണം പല ബാര്‍ബര്‍മാരോട് ചോദിച്ചു... അത് പണ്ട് മുതലേ അങ്ങനെ തന്നെ, അത് പോലെ ഞങ്ങളും തുടരുന്നു എന്ന രീതിയിലുള്ള മറുപടിയാണ് കിട്ടിയത്...!

പക്ഷെ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, കൂടുതല്‍ കസ്റ്റമേഴ്സിനെ കിട്ടാനുള്ള ഒരു ലക്ഷ്യത്തോട് കൂടിയായിരിക്കും അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ്... ഞായറാഴ്ചകളില്‍ അവധിയുള്ള ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ചായിരിക്കണം മറ്റൊരു അവധി ദിവസം ബാര്‍ബര്‍മാര്‍ തിരെഞ്ഞെടുത്തത്!

ഇനി അതിന് പിന്നില്‍ വല്ല കഥകളോ ഐതീഹ്യമോ ഉണ്ടോ ആവോ!

ജന്മാന്തരങ്ങള്‍

2007-10-01T21:58:00.001+04:00

ഇങ്ങിനെ ധൃതി വെച്ച് നടക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല, പോകാനുള്ള ബസ്സ് ഇപ്പോഴും മൈലുകള്‍ ദൂരത്ത് തന്നേയാണ്. അതിരമ്പി വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങിയത്. ഗ്രാമത്തിനെ രണ്ടായി പകുത്ത് നീങ്ങുന്ന റോഡീലൂടെ വല്ലപ്പോഴുമാണ് ബസ്സെത്തുന്നത്. ‘ഇപ്പോ നായരങ്ങാട്യെത്തീണ്ടാവും...’ ബസ്സിന്‍റെ ഇരമ്പിച്ച കനം കൂടി വരും തോറും വല്ലിപ്പ സ്ഥലങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ മാറ്റിപ്പറഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നു.

പഞ്ചായത്ത് റോഡിലൂടെ കുറച്ച് നടന്നാലേ ടാറിട്ട റോഡിലെത്തൂ. മണല്‍ നിറഞ്ഞ പഞ്ചായത്ത് റോഡില്‍ ചില താഴ്ന്ന ഭാഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം നിറഞ്ഞാല്‍ അവയെ കൂണ്ടുകളെന്ന് വിളിക്കും. ഉച്ചക്ക് ശേഷം സ്കൂളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ മിഠായി വാങ്ങിക്കാന്‍ വല്ലിപ്പ തന്ന അഞ്ച് പൈസ വീണുപോയത് ഇങ്ങനത്തെ ഒരു കുണ്ടിലായിരുന്നു. വിവരം കേട്ട വല്ലിപ്പ വന്ന് കാളവണ്ടി കലക്കിയ വെള്ളത്തില്‍ കുറേ പരതി. ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ പത്ത് പൈസേണ് പോയത് ന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയെന്നും അല്ലെങ്കി‍ നാണക്കേടാന്നും വല്ലിപ്പ ഓര്‍മ്മിച്ചു.

ബസ്സിപ്പോഴും നാലാം കല്ലെത്തിയിട്ടില്ല. അവിടേയാണ് ബസ്സ് നിറുത്തുന്നിടം. എന്നും മീന്‍ കൊണ്ട് വരുന്ന ബീരാങ്കുട്ടിക്ക വരാത്തോണ്ടാണ് ഇന്നിപ്പോ പുഴിക്കള ചന്തയ്ക്ക് പോകേണ്ടി വരുന്നത്. ആദ്യത്തെ നോമ്പായതോണ്ടുള്ള ക്ഷീണം കാരണമാകും ഇന്ന് ബീരാങ്കുട്ടിക്ക വരാത്തതെന്ന് വല്ലിപ്പ വല്ലിമ്മാട് പറഞ്ഞത് കേട്ടു. അല്ലെങ്കില്‍ എന്നും ഉച്ചതിരിഞ്ഞാല്‍ കാവിന്‍റെ രണ്ടറ്റത്തും തൂക്കിയ കുട്ടയില്‍ നിറയെ മീനുമായി ബീരാങ്കുട്ടിക്ക എത്താറുണ്ട്.

കാവിറക്കി ഓലകൊണ്ട് മെടഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ മൂടിമാറ്റി മീന്‍ കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ വല്ലിപ്പയുമായി കുറച്ച് നേരം പഴയ കഥകള്‍ പറഞ്ഞിരിക്കും. കഥകളില്‍ മേട്ടുപ്പാളയവും കൊയമ്പത്തൂരും ഒപ്പനക്കര വീഥിയും ചിന്നക്കട വീഥിയും ഒക്കെയാണ് നിറഞ്ഞ് നിന്നിരുന്നത്. കഥ പറച്ചിലിനിടയില്‍ തന്നെ വല്ലിപ്പാടെ ജൂബ്ബ വല്ലിമ്മ എടുത്ത് കൊണ്ട് വരും.

ജൂബ്ബയുടെ കുടുക്കുകള്‍ സ്വര്‍ണ്ണം പൂശി കറുത്ത ചരടില്‍ കെട്ടിയിരുന്നു. വിശേഷ ചടങ്ങുകള്‍ക്കോ ദൂരയാത്രകള്‍ക്കോ പോകുമ്പോഴേ വല്ലിപ്പ ജൂബ്ബ ഇടാറുള്ളൂ. ജൂബ്ബാകീശയില്‍ നിന്നും ചില്ലറകള്‍ വാങ്ങി ബീരാങ്കുട്ടിക്ക ‘പൂവേയ്...’ എന്നുറക്കെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് നീങ്ങും.

പാടത്തിന് നടുവിലൂടെയുള്ള റോഡിലൂടെ വളവ് തിരിഞ്ഞ് ബസ്സ് അടുത്തെത്തി. പരുത്ത കൈത്തലങ്ങളില്‍ കുഞ്ഞുവിരലുകള്‍ മുറുകി. ബ്രും... ബ്രും... ബ്രും... ബസ്സിന്‍റെ കിതപ്പ്. എല്ലാ സീറ്റുകളിലും ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. കമ്പിയില്‍ ചാരി നില്‍ക്കുന്ന വല്ലിപ്പാട് ചേര്‍ന്ന് നിന്നു. വല്ലിപ്പാക്ക് ലൈഫ് ബോയ് സോപ്പിന്‍റെ മണമായിരുന്നു. ലൈഫ് ബോയ് സോപ്പിന്‍റെ പകുതി മുറിച്ച ഒരു കഷ്ണം എപ്പോഴും വീടിന്‍റെ ഉത്തരത്തില്‍ സ്ഥനം പിടിച്ചു. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ലൈഫ്ബോയ് മണം പരന്ന് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ മറപ്പുരയില്‍ നിന്നും കീറിയ ചെറിയ ചാലിലൂടെ ഇളം റോസ് നിറത്തിലുള്ള അഴുക്ക് വെള്ളം പാടകെട്ടിയെഴുകും. അതവസാനിക്കുന്നിടത്ത് പച്ചമുളകും പുത്തിരിച്ചുണ്ടയും വളര്‍ന്ന് പന്തലിച്ചിരുന്നു.

ഒരു പുഴിക്കള... വല്ലിപ്പ അരയിലെ പച്ച അരപ്പട്ടയുടെ മഞ്ഞ നിറമുള്ള അടപ്പ് തുറന്ന് കണ്ടക്ടര്‍ക്ക് കാശ് കൊടുത്തു. മഞ്ഞ നിറമുള്ള അടപ്പിന് സ്റ്റീല്‍ നിറമുള്ള ഒട്ടിക്കുന്ന കുടുക്കുണ്ട്. അരപ്പട്ടയും ചേര്‍ത്ത് വല്ലിപ്പാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന കുഞ്ഞ് മനസ്സ്, ബസ്സിന്‍റെ മുകള്‍ ഭാഗത്തെ കമ്പികളില്‍ കയ്യെത്തിപിടിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ വലുതാവുന്ന നാളുകള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു.

മീഞ്ചന്തയില്‍ ആളുകള്‍ വന്നും പോയ്ക്കൊണ്ടുമിരുന്നു. പോകുന്നവര്‍ രണ്ട് കൈകളിലും ഈര്‍ക്കിലിയില്‍ കോര്‍ത്ത മത്തികള്‍ തൂക്കിപ്പിടിച്ചു. ഈര്‍ക്കിലി കൊണ്ട് ചൂലുണ്ടാക്കം, നടുവ് പൊളിച്ച് നാക്ക് വടിക്കാം, പിന്നെ മത്തി കോര്‍ത്ത് വാങ്ങാം. പക്ഷെ, ഈര്‍ക്കിലി കൊണ്ട് തല്ലാനും പറ്റും എന്നത് വല്ലിപ്പാക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

പലക കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മീന്‍നെയ്യ് പിടിച്ച തട്ടില്‍ പലതരം മീനുകള്‍ നിറഞ്ഞു കിടന്നു. മീനുകള്‍ക്കെല്ലാം നല്ല തിളക്കം, തൊട്ടാല്‍ പിടയ്ക്കുമെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു. ഒരുറുപ്യേക്ക് നൂറ് മത്തി. ഈര്‍ക്കിലി ചെകിളകള്‍ക്കിടയിലൂടെ കടന്നപ്പോള്‍ മീനുകള്‍ പിടഞ്ഞു! രണ്ട് ഈര്‍ക്കിലികളിലായി നൂറ് മത്തികള്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്നു. ആടിനുള്ള ഒരു കെട്ട് പ്ലാവില ഒരു കയ്യിലും മറ്റേ കയ്യില്‍ രണ്ട് കോര്‍മ്പ മത്തിയും... പുഴിക്കളയില്‍ നിന്നും നീര്‍മാതളം പൂത്ത ഇടവഴികളിലൂടെ തിരിച്ച് നടന്നു. ഇലപിടിച്ച കൈകള്‍ കുഞ്ഞു വിരലുകളിലൊന്നിനേയും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.

കാരക്കയും വെള്ളവും മീന്‍ കറിയും പത്തിരിയും ഒരുക്കി വെച്ച് ബാങ്ക് വിളിക്കായ് കാതോര്‍ത്തിരുന്നു. കറിയില്‍ കിടന്നിരുന്ന മീനുകള്‍ക്ക് അപ്പോഴും തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അങ്ങകലെ കല്ലൂര്‍ പള്ളിയില്‍ നിന്നും ബാങ്ക് വിളി ഉയര്‍ന്നെങ്കിലും സ്വന്തം മഹല്ലിലെ ബാങ്കിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു. മുക്കിലപ്പീടികയിലെ പള്ളിയില്‍ നിന്നും ദൈവ്വം വലിയവനാണെന്ന ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലോടെ ബാങ്ക് വിളി ഉയര്‍ന്നു.

‘ഇക്കാ മീന്‍ പൊരിക്കണോ കറി വെക്കണോ…’ എന്ന ചോദ്യം അയവി‌റക്കലിന് ഭംഗം വരുത്തി. നല്ലപാതിയുടെ കയ്യിലെ പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിലിരുന്ന് വെളുത്ത് വെള്ളാമ്പിച്ച മീന്‍ കണ്ണ് തുറിപ്പിച്ച് എന്നെ നോക്കി. ഞാനും തിരിച്ച് കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. ഒന്ന് പേടിക്കാന്‍ പോലുമാവാത്ത വിധത്തില്‍ മീന്‍ വെറുങ്ങലിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുറം ലോകത്തിന് നേരെ വാതിലുകളും ജാലകങ്ങളും കൊട്ടിയടച്ച് ടീവിയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഞാനിരുന്നു - ബാങ്ക് വിളി കാണാനായി… പിന്നെ മോളെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് ഒരാശ്വാസം പോലെ പറഞ്ഞു… ‘നമ്മള് ഉപ്പുപ്പാനെ കാണാന് നാട്ടീ പോവ്വാണല്ലോ‘!

അണ്ണാച്ചി

2007-08-22T22:15:00.000+04:00

തെങ്ങോലകളില്‍ സ്വര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണം പകര്‍ന്ന് സായാഹ്നം വിട പറയുന്ന നേരത്താണ് ജോസഫ് ആ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നത്. ചെമ്പിച്ച് കട്ടപിടിച്ച മുടി, മുഖത്തിലാണ്ടു പോയ കണ്ണുകള്‍, പതിഞ്ഞ മൂക്കിനു താഴെ കനമില്ലാത്ത ചെമ്പന്‍ മീശ, ഇടവിട്ട് വളര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന താടി രോമങ്ങള്‍, അഴഞ്ഞ ഷര്‍ട്ട്, അതിനു മുകളിലൂടെ നടുവ് മൂട്ടിയ കള്ളിമുണ്ട് മടക്കി കുത്തിയിരുന്നു. തോളിലൊരു തോര്‍ത്തും കയ്യിലൊരു കളഭനിറമുള്ള സഞ്ചിയും, ഇതായിരുന്നു ജോസഫിന്‍റെ വേഷം.

തനിക്ക് മുന്‍പേ വന്നവര്‍ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ സൌഭാഗ്യങ്ങളാണ് അയല്‍നാട്ടിലേക്ക് ചേക്കേറാന്‍ ജോസഫിന് പ്രേരണയായത്. എന്തെങ്കിലും ജോലി തേടി അലഞ്ഞ അയാളെ ഗ്രാമവാസികള്‍ സംശയദൃഷ്ടിയോടെയാണ് നോക്കിയത്.

‘സ്ഥലോം വീടും മുങ്കൂട്ടി കണ്ട് വെച്ച് രാത്രി കക്കാനിറങ്ങാനാ, ഇവറ്റകളെയൊന്നും വിശ്വസിക്കാന്‍ കൊള്ളില്ല...’
അവര്‍ ജോസഫ് കേള്‍ക്കേ തന്നെ പറഞ്ഞു.

ആയിടയ്ക്കാണ് വലിയ വീട്ടുകാര്‍ നിലവിലുള്ള മണ്‍കിണറിന് പകരം വാര്‍പ്പ് കിണര്‍ കുഴിച്ചത്. പുതിയ കിണര്‍ കുഴിച്ചപ്പോള്‍ കോരിയിട്ട മണ്ണ് എടുത്ത് പഴയ കിണര്‍ നികത്താന്‍ നാട്ടുകാരായ തൊഴിലാളികള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത് അഞ്ചൂറ് രൂപയായിരുന്നു. ജോലി തിരക്കി വന്ന ജോസഫാവട്ടെ ഇരുപത്തിയഞ്ച് രൂപയ്ക്കത് ചെയ്യാമെന്നേറ്റു. വലിയ വീട്ടുകാര്‍ വില പേശി അത് ഇരുപത് രൂപയ്ക്ക് കരാറുപ്പിച്ചു. കരാറില്‍ പെട്ടതല്ലായിരുന്നെങ്കിലും അരി വെന്തപ്പോളവര്‍ ജോസഫിന് കഞ്ഞിവെള്ളം കൊടുത്തു.

അന്നുമുതല്‍ ജോസഫ് നാട്ടുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവനായി. എവിടെ എന്ത് ജോലിക്കും അവര്‍ക്ക് ജോസഫിനെ വേണമായിരുന്നു. തുച്ഛമായ കൂലിക്ക് അയാള്‍ എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്തു. ഗ്രാമവാസികളെ പ്രായഭേദമന്യേ അയാള്‍ അണ്ണാച്ചി എന്ന് ആദരവോടെ വിളിച്ചു. തിരിച്ച്, ഗ്രാമവാസികള്‍ അയാളെയും ‘അണ്ണാച്ചി‘ എന്ന് വിളിച്ചുതുടങ്ങി. അങ്ങനെ ജോസഫും അണ്ണാച്ചിയായി. വേല ചെയ്യുന്ന വീടുകളില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന പഴങ്കഞ്ചി ജോസഫിന്‍റെ പകിട്ട് കൂട്ടി. അവര്‍ കൊടുത്ത പഴയ കുപ്പായങ്ങള് അതിന് മാറ്റ് കൂട്ടി. കറുത്ത തൊലിക്ക് തിളക്കമേറി. ചില പെണ്ണുങ്ങള്‍ വിറക് കീറുന്ന ജോസഫിന്‍റെ പേശികള്‍ ഉരുണ്ട് കൂടുന്നത് വട്വക്കിനിയില്‍ നിന്നു നോക്കി രസിച്ചു. പക്ഷെ ജോസഫ് നിഷ്കളങ്കനായിരുന്നു.

കുഞ്ഞാക്കയാണ് ഒരു ദിവസം പെണ്ണ് കെട്ടുന്നതിനെ കുറിച്ച് ജോസഫിനോട് സൂചിപ്പിച്ചത്.
‘എന്നാ അണ്ണാച്ചി സൌഖ്യമാ...’
‘ആമാ സാര്‍... റൊമ്പ നല്ലാറ്ക്ക്...’
‘നീ കല്യാണം കഴിച്ചിരുക്കാ...’
‘ഇല്ല സാര്‍...’ ജോസഫിനത് പറയുമ്പോള്‍ നാണം വന്നിരുന്നു.
‘അപ്പറം ഉനെക്കെന്നെടാ സൌഖ്യം...’

അടുത്ത തവണ ജോസഫ് നാട്ടില്‍ നിന്നും വരുമ്പോള്‍ കണ്മണിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. പുതുമണവാട്ടിയുടെ എല്ലാ ശേലോടും കൂടി. ജോസഫ് പോവുന്നിടത്തൊക്കെ കണ്മണിയും കൂടെ കാണുമായീരുന്നു. അവരുടെ പിറകെ വിയര്‍പ്പില്‍ മുങ്ങിയ മുല്ലപ്പൂവിന്‍റെ മണവും. കണ്മണിയും എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്തു. അവരുടെ കിടപ്പ് വലിയ വീട്ടിലെ ചായ്പ്പിലായിരുന്നു. കീറപ്പായയില്‍ തല ചായ്ക്കും മുമ്പ് അവിടുത്തെ പണികളെല്ലാം ഒന്നൊഴിയാതെ കണ്മണി ചെയ്ത് തീര്‍ത്തു. എങ്കിലും ജനം പറഞ്ഞു ‘വലിയ വീട്ടുകാരുടെ നല്ല മനസ്സ്...’. പഠനം കഴിഞ്ഞ് അവരുടെ മൂത്ത മകന്‍ തിരിച്ച് വന്നതോടെ അവിടുത്തെ പൊറുതി നിന്നു. മകനെ കുറ്റം പറയാനാവാത്തോണ്ട് കണ്മണിക്കായിരുന്നു പഴി മുഴുവനും. പക്ഷെ കണ്മണി പാവമായിരുന്നു, അവള്‍ക്ക് പിഴക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല.

കടത്തിണ്ണയിലെ വാസത്തില്‍ അവര്‍ സംതൃപ്തരായിരുന്നു. സുഖമായി ഉറങ്ങി. പട്ടിയും പൂച്ചയും അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചില്ല, പക്ഷെ, ചില ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് കണ്മണിയുടെ തുടുപ്പ് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തി... നിറവും വര്‍ണ്ണവും വിയര്‍പ്പ് നാറ്റമൊന്നും അവരെ പിന്തിരിപ്പിച്ചില്ല. പണിയെടുത്ത ക്ഷീണത്തില്‍ തളര്‍ന്നുറങ്ങിയിരുന്ന ജോസഫിനെ ഉണര്‍ത്തിയത് കണ്മണിയുടെ അലര്‍ച്ചയായിരുന്നു.‍ ‘അണ്ണാച്ചീ...’ ജോസഫ് ദയനീയതോടെ വിളിച്ചുവെങ്കിലും അതെത്തിയത് അടഞ്ഞ കര്‍ണ്ണങ്ങളിലായിരുന്നു.

മഴുവിന്‍റെ പിടി കയ്യിലമരുമ്പോള്‍ ജോസഫിന്‍റെ രക്തത്തില്‍ അഭിമാനത്തിന്‍റെ തിരയിളക്കം ശക്തി പ്രാപിച്ചിരുന്നു. പച്ചമരത്തില്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ലാഘവത്തോരെ മഴു മാംസത്തെ പ്രാപിച്ചു. പോലീസ് വാനിലേക്ക് കയറുമ്പോഴും ജോസഫിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ പെണ്ണിന്‍റെ മാനം കാത്ത തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

ജോസഫിനെ വെടിപ്പും വൃത്തിയും ഉള്ള ആളാക്കിയെന്നവകാശപ്പെട്ട നാട്ടുകാര്‍ക്ക് അപ്പോഴേക്കും ഭ്രാന്തെടുത്തിരുന്നു.

‘നന്ദിയില്ലാത്ത നായ്ക്കള്‍... എല്ലാറ്റിനേയും ഓടിച്ച് വിടണം...’ അവര്‍ അലറി വിളിച്ചു.

ബ്ലോചോവ അഥവാ...

2007-08-03T10:59:00.000+04:00

...ബ്ലോഗ് ചോദ്യാ വലി...!

പ്രിയ ബ്ലോഗര്‍മാരെ,

ഒരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ ബ്ലോഗ് ചോദ്യോത്തര പരിപാടി നിങ്ങള്‍ക്കായ് സമര്‍പ്പിക്കുകയാണിവിടെ. നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ ഇടപെടലുകളിലൂടെ മാത്രമേ ഈ പരിപാടി പൂര്‍ണ്ണമാവുകയുള്ളൂ. പരിപാടിയില്‍ വിജയികളാവുന്നവര്‍ക്ക് ആകര്‍ഷകമായ സമ്മാനങ്ങളും നല്‍കപ്പെടുന്നതാണ്.

ഏറ്റവും ഉചിതമായ ഉത്തരങ്ങള്‍ അയക്കുന്ന ആദ്യത്തെ മൂന്ന് പേര്‍ക്ക് ഒരു വര്‍ഷത്തേക്ക് അവരുടെ പോസ്റ്റുകള്‍ക്ക് 5 കമന്‍റുകള്‍ക്കുള്ള ഗിഫ്റ്റ് വൌച്ചര്‍. മാത്രമല്ല, പങ്കെടുത്ത എല്ലാവര്‍ക്കും തന്നെ കമന്‍റ് ആകര്‍ഷണ യന്ത്ര, ആന്‍റി ഞെരമ്പ് സോഫ്റ്റ് വെയര്‍, കോപ്പീ റൈറ്റ് ഹാക്കിങ്ങ് ടൂള്‍സ്... തുടങ്ങിയ പ്രോത്സാഹന സമ്മാനങ്ങളും ലഭിക്കുന്നതായിരിക്കും.

ഈ എപ്പിസോഡിലെ ചോദ്യങ്ങള്‍:
1- ബ്ലോഗര്‍ എന്നതിന്‍റെ മലയാളം അര്‍ത്ഥമെന്ത്?
2- ഒരു ബ്ലോഗിന്‍റെ വിസ്തീര്‍ണ്ണമെത്ര?
3- വര്‍മ്മമാരെ സാധാരണ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നതെവിടെ?
4- വര്‍മ്മമാരുടെ പിതാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്നതാര്?
5- അനോണികള്‍ ജനിക്കുന്നത് അഥവാ ഉത്ഭവിക്കുന്നതെങ്ങിനെ?
6- സര്‍വ്വ ബൂലോക അനോണികളെ സംഘടിക്കുവിന്‍ - ഇത് പറഞ്ഞതാര്?
7- കമന്‍റുകള്‍ നേടാനുള്ള 3 എളുപ്പ വിദ്യകള്‍? - വിശദീകരിക്കുക.
8- ആശയദാരിദ്യം അനുഭവപ്പെടുന്ന ബ്ലോഗര്‍മാരുടെ ആശാകേന്ദ്രമേത്?
9- ബ്ലോഗില്‍ എങ്ങിനെ പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ദപിടിച്ചു പറ്റാം? - ഒരു പേജില്‍ കവിയാതെ ഉത്തരമെഴുതുക.
10- ബ്ലോഗില്‍ ധ്രുവീകരണങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ വ്യക്തമാക്കുക.

വീണ്ടുമൊരു എപ്പിസോഡില്‍ സന്ധിപ്പും വരേയ്ക്കും വണൈക്കം - എല്ലാവര്‍ക്കും ശുഭബ്ലോഗിങ്ങ് നേരുന്നു...

അസ്തമയം!

2007-07-26T22:59:00.000+04:00

ചിലപ്പോള്‍
നിലനിന്ന സമയമത്രയും
വെളിച്ചമേകി
അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍‍
ചായക്കൂട്ടൊരുക്കി
സുന്ദരമായ മരണം.

ചിലപ്പോള്‍
വെട്ടം വിതറാനാവാതെ
മേഘങ്ങളൊരുക്കിയ
കെണിയില്‍ കുടുങ്ങി
അരണ്ട വെളിച്ചമായൊടുങ്ങും.

ചിലപ്പോള്‍
കാറും കോളും നിഷ്പ്രഭമാക്കിയ
വെളിച്ചത്തെയോര്‍ത്ത്
ആരുമറിയാതെ ചക്രവാളത്തിലേക്കൂളിയിടും
മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് ...

മുഹൂര്‍ത്തം 12 മണിക്ക്

2007-07-11T11:00:00.000+04:00

ഓര്‍ക്കുട്ടില്ല, പിന്മൊഴിയില്ല, മറുമൊഴിയില്ല... അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഓഫീസില്‍ ഒരു കിളിമൊഴി പോലുമില്ല.
ഈ നിലക്ക് എങ്ങിനെ ജോലി ചെയ്യും... വിരസമായ മറ്റൊരു ദിനം.
‘സുന്ദരി നീ വന്നു ഖസലായ്...’
പാട്ട് മുഴുവനാവുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ഫോണെടുത്തു.
‘ഹലോ...’
‘ഹലോ...’
ബ്ലോഗര്‍ സുഹൃത്താണ്...
കുശലം, ബ്ലോഗ് വിശേഷങ്ങള്‍...
കാര്യത്തിലേക്ക് വാഡേയ്... മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു...
‘ഡേയ് പോസ്റ്റിടാന്‍ ഏതാ നല്ല ദിവസം, ഒന്ന് നോക്കിക്കേ...’ അങ്ങനെ വാ...
‘ഞാനെന്തെടേയ് കണിയാനോ...’ എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും, ഒരുപദേശം ചോദിച്ചതല്ലേ, കൊടുത്തേക്കാം എന്ന് കരുതി.
മനസ്സില്‍ കവടി നിരത്തി... ഇന്ന് ബുധനാഴ്ച... ങും നല്ല ദിവസമാണ്.
‘ഇന്ന് പോസ്റ്റിടാന്‍ പറ്റിയ ദിവസമാണ്’
‘അതിന് പോസ്റ്റൊന്നും റെഡിയായിട്ടില്ല...’
‘പിന്നെന്ത് കോപ്പിനാ ചോദിച്ചത്...’
ബ്ലോഗറെ വിഷമിപ്പിക്കാനോ സങ്കടെപ്പെടുത്താനോ പാടില്ല... ഒരു കമന്‍റിന്‍റെ ഉറവിടമല്ലേ... അതും കമന്‍റ് ക്ഷാമം നേരിടുന്ന ഈ പഞ്ഞകാലത്ത്. വീണ്ടും കവടി നിരത്തി.
‘വെള്ളി, ശനി, ഞായര്‍... പോസ്റ്റിടാന്‍ നല്ല ദിവസമല്ല...’
‘അതെന്തേ....’
‘പറേണതങ്ങട്ട് കേട്ടാ മതി....’
‘ങും...’
‘വെള്ളി ശനി ദിവസങ്ങള്‍ ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളില്‍ ഒഴിവു ദിവസങ്ങളാണ്...’
‘അപ്പോ ഞായറാഴ്ച...’
‘എടാ ബ്ലോഗറേ, ഞായറാഴ്ച ലോകമൊട്ടുക്ക് ഒഴിവു ദിവസമല്ലേ...’
‘ഹായ് ഒഴുവുദിവസമല്ലേ ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് വായിക്കാന്‍ സമയം കിട്ടുക...’
‘ബെസ്റ്റ് കണ്ണാ ബെസ്റ്റ്... ആരാടോ കുടുമത്തിരുന്ന് ബ്ലോഗ് വായിക്കാന്‍ പോണത്... ഇതൊക്കെ ഓഫീസ് ടൈമില്‍ നടത്തേണ്ടുന്ന കാര്യങ്ങളല്ലേ...’
‘എന്നാ പിന്നെ നാളെ ഇടാം അല്ലേ...’
‘നാളെ... ങും വ്യാഴ്ചാഴ്ചയല്ലേ...’
‘അതെ’
‘നാളെ പോസ്റ്റിടാം, പക്ഷെ രാവിലെ തന്നെ വേണം...’
‘അതെന്താ...’
‘താനേത് കോത്തഴത്ത് കാരനാടോ... നാളെ ഗള്‍ഫില്‍ ഹാഫ്ഡേ ജോലിക്കാരാ കൂടുതല്‍ പേരും...’
‘എന്നാ ഞാന്‍ പോസ്റ്റെഴുതട്ടെ...’
‘ങും ഞാനും ഒരെണ്ണം എഴുതാന്‍ പോവുന്നു...’
ആ ബ്ലോഗര്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു...
അദ്ദേഹം ഇപ്പോള്‍ പോസ്റ്റ് എഴുതുകയായിരിക്കാം.
ഇതാണെങ്കില്‍ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞു - പോസ്റ്റിയേക്കാം - അല്ലേ!

താജ് മഹല്‍

2007-06-24T20:40:00.000+04:00

പ്രശസ്ത ഉറുദു കവിയും ഹിന്ദി സിനിമാ ഗാന രചയിതാവുമായിരുന്ന സാഹിര്‍ ലുധിയാന്‍വി (1921 - 1980) ‘താജ് മഹല്‍‘ എന്ന ഉറുദു കവിതയില്‍ ഇങ്ങിനെ എഴുതി:

“അസംഖ്യം പേര്‍ ഇവിടെ പ്രേമിച്ചിട്ടുണ്ട്
അവരുടെ പ്രണയവും ഉല്‍‍ക്കടമായിരുന്നു
അത് വിളംബരം ചെയ്യാന്‍ കഴിയാതെ പോയത്
അവര്‍ നിര്‍ദ്ധനരായത് കൊണ്ട് മാത്രം.

ഈ മണിമാളികകള്‍, ഈ ശവകുടീരങ്ങള്‍, ഈ കോട്ടകള്‍
രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രൌഡിയുടെ സ്തംഭങ്ങള്‍
അവയിലുണ്ട് നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വീകരുടെ
അദ്ധ്വാനത്തിന്‍റെ ചോരയും നീരും.

ചാതുരിയോടെ, ഈ സുന്ദര രൂപങ്ങള്‍
മെനെഞ്ഞെടുത്ത ശില്പികള്‍, അവരും പ്രേമിച്ചിരിക്കും
പക്ഷെ, സ്വന്തം പ്രണയത്തിന്
സ്മാരകം പണിയാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ!

യമുനയുടെ തീരത്തെ ഈ ഉദ്യാനം, ഈ മിനാരങ്ങള്‍
ചിത്രാങ്കിതമായ ചുമരുകള്‍, ഈ താജ് മഹല്‍
ഒരു ചക്രവര്‍ത്തി തന്‍റെ പണക്കൊഴുപ്പ് കാട്ടി
ഞങ്ങള്‍ ദരിദ്രരുടെ പ്രണയത്തെ പരിഹസിച്ചിരിക്കുന്നു!“

കടപ്പാട്:
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഏതോ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തില്‍ ഇതെഴുതി വെച്ച ജെ. എസ്. എന്ന ലേഖകനോട്.

പിന്മൊഴിക്ക് നന്ദി

2007-06-20T20:35:00.000+04:00

http://groups.google.com/group/blog4comments/web/null

ഇത്രയും കാലം പിന്മൊഴിയുടെ സേവനം ഉപയോഗപ്പെടുത്താന്‍ അവസരം തന്നതിന്,

ഏവൂരാനും അതിന്‍റെ പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി അറിയിക്കുന്നു.

പശ്ചാത്താപം

2007-06-05T21:20:00.000+04:00

2007 ഏപ്രില്‍ 21 ശനിയാഴ്ച ഗള്‍ഫ് മാധ്യമത്തില്‍ വന്ന റിപ്പോര്‍ട്ട്:

18 വര്‍ഷത്തിനുശേഷം മോഷ്ടിച്ച വാഹനത്തിന്‍റെ വില തിരിച്ചുനല്‍കി
റിയാദ്: 18 വര്‍ഷം മുമ്പ് മോഷ്ടിച്ച വാഹനത്തിന്‍റെ വില ഉടമക്ക് തിരിച്ച് നല്‍കിക്കൊണ്ട് മോഷ്ടാവ് തന്‍റെ പശ്ചാതാപം തെളിയിച്ചു. മധ്യസ്ഥന്‍ മുഖേന വാഹനത്തിന്‍റെ ഉടമയെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചാണ് വാഹനത്തിന്‍റെ വില നല്‍കി പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനുള്ള സന്നദ്ധത യുവാവ് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. പക്ഷെ, യഥാര്‍ത്ഥ ഉടമ സംഭവം എന്നോ മറന്നിരുന്നു.

മോഷ്ടിച്ച വ്യക്തി തന്‍റെ കുറ്റത്തില്‍ മനം നൊന്ത് കഴിയുകയാണെന്നും വാഹനത്തിന്‍റെ വില സ്വീകരിക്കണമെന്നും മധ്യസ്ഥന്‍ അറിയിച്ചപ്പോള്‍ “യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അദ്ദേഹം പശ്ചാതപിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ ദൈവം അത് സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളും” എന്നായിരുന്നു ഉടമയുടെ പ്രതികരണം. പക്ഷെ, വൈകാതെ വാഹനത്തിന്‍റെ വില താങ്കളിലെത്തുമെന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് മധ്യസ്ഥന്‍ ടെലഫോണ്‍ സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ചു. അല്പസമയത്തിന് ശേഷം അതേ നമ്പറില്‍ നിന്ന് ഫോണ്‍ ചെയ്ത് അറിയിച്ചു, താങ്കളുടെ വീടിന്‍റെ മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങി പണം എടുത്തുകൊള്ളുക. മുറ്റത്തിറങ്ങിയ വാഹന ഉടമ കണ്ടത് പ്ലാസ്റ്റിക് കീശയിലിട്ട നിലയില്‍ മുറ്റത്ത് കിടക്കുന്ന 27,000 റിയാലാണ്.

തന്‍റെ കൌമാരപ്രായത്തിന്‍റെ വിവരക്കേടില്‍ ചെയ്തുപോയ കളവിന് പക്വതയെത്തിയപ്പോള്‍ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാന്‍ യുവാവ് കണ്ടെത്തിയ മാര്‍ഗ്ഗമായിരുന്നു മധ്യസ്ഥന്‍ മുഖേന നിറവേറ്റിയത്.

* * * * * *

ഇന്ന് പ്രാതല്‍ കഴിക്കുമ്പോള്‍ മേശയില്‍ വിരിക്കാനെടുത്തതായിരുന്നു ഈ പത്രം. അപ്പോഴാണ് ഈ വാര്‍ത്ത കാണുന്നത്. വായിച്ചപ്പോള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ തട്ടി ഈ വാര്‍ത്താ ശകലം. എനിക്കെന്തെന്നില്ല്ലാത്ത ബഹുമാനം തോന്നുന്നു ആ മനുഷ്യനോട്.

തെറ്റുകള്‍ ചെയ്യാത്തവര്‍ ഉണ്ടാവില്ല തന്നെ. പക്ഷെ അതിനെ തിരിച്ചറിയാനും അതിന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനും കഴിയുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യന്‍ സ്വയം അറിയുന്നത്. എന്തൊരു കുറ്റമാണെങ്കിലും, കുറച്ച് കാലത്തേക്ക് അത് പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഒന്നും സൃഷ്ടിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പോലും തീര്‍ച്ചയായും ഒരു കാലത്ത് അത് നമ്മെ നോവിക്കാതെ കടന്നു പോകില്ല. ചിലപ്പോളത് കര്‍മ്മം കൊണ്ടാകാം, അല്ലെങ്കില്‍ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറുന്ന സ്വസ്ഥതയില്ലാത്ത ‍ഒരു ജീവിതം കൊണ്ടാവാം.

ആത്യാന്തികമായി പറഞ്ഞാല്‍ അവനവന് അര്‍ഹമല്ലാത്തതൊന്നും സ്വസ്ഥതയോടെ അനുഭവിക്കാന്‍ ആരേയും കാലം അനുവദിക്കാറില്ല. അതിന് തെളിവുകള്‍ക്കായി നമുക്ക് അധികമൊന്നും ചികയേണ്ടി വരില്ല. ചുറ്റും നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ തന്നെ അതിന്‍റെ നേര്‍സാക്ഷികള്‍.

എങ്കിലും എല്ലാ തെറ്റുകള്‍ക്കും മാപ്പുണ്ട്... ആത്മാര്‍ത്ഥമായ പാശ്ചാതാപം തന്നെയാണ് അതിലേക്കുള്ള വഴി!

'ഹു' അഥവാ ആര് !

2007-05-02T00:10:00.000+04:00

...കാഫ് മല കണ്ട പൂങ്കാറ്റേ...
കാരയ്ക്ക നീ കൊണ്ട് വന്നാട്ടേ...
കാരയ്ക്ക കായ്ക്കുന്ന നടിന്‍റെ...

വരാന്തയിലിരിക്കുന്ന നാഷണല്‍ ടേപ്പ് റേക്കൊര്‍ഡറില്‍ നിന്നും നാട്ടാര്‍ക്ക് മൊത്തം കേള്‍ക്കാവുന്നത്രയും ശബ്ദത്തില്‍ ഒഴുകി വരുന്ന മാപ്പിളപ്പാട്ട് അവിടെയൊരു കല്യാണവീടിന്‍റെ പ്രതീതി സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.

തോളത്ത് കാവും കൊട്ടയും തൂക്കി വന്നിരിക്കുന്ന മീന്‍കാരനില്‍ നിന്നും വിലയെന്തെന്ന് ചോദിക്കാതെ പാത്രം നിറച്ചും മീന്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പെണ്‍പ്രജകള്‍ മുറ്റത്തെ മാവിന്‍ ചുവട്ടിലുണ്ട്. നീല നിറമുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക് കയറു കൊണ്ട് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ അയലില്‍ മൂന്നായി മടക്കാവുന്ന, ഊതിവീര്‍പ്പിക്കാവുന്ന തലയണയുള്ള പായ കഴുകി ഉണക്കാനിടുന്ന വേലക്കാരിപ്പെണ്ണ്. ആ വീട്ടില്‍ നടക്കുന്ന പുതിയ വിശേഷങ്ങളൊന്നും മനസ്സിലാവാതെ പൂവ്വാലിപ്പയ്യ് പകപ്പോടെ തുറിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് തൊഴുത്തില്‍ തന്നേയുണ്ട്.

വരാന്തയിലിട്ടിരിക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് വയറുകളാല്‍ നെയ്ത കസേരയില്‍ അമര്‍ന്നിരുന്ന് മുന്നിലിരിക്കുന്ന ടീപ്പോയില്‍ കാലും കയറ്റി വെച്ചിരിക്കുന്ന മമ്മദ്. ചുവപ്പ് പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നിറയെ പൂക്കളുള്ള ലുങ്കിയും വക്കുകള്‍ക്ക് കടും നീലനിറമുള്ള ഇളം വൈലറ്റു കളറുള്ള കയ്യില്ലാത്ത ബനിയനും കയ്യില്‍ സ്വര്‍ണ്ണക്കളറുള്ള റാഡോ വാച്ചും - മമ്മദ് ഫുള്‍ഫോമില്‍ തന്നെയാണ്.

ടീപ്പോയ്ക്ക് താഴെ മമ്മദഴിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളയില്‍ പച്ച പട്ടകളോടു കൂടിയ ചെരിപ്പ്. ട്രിപ്പിള്‍ ഫൈവ് സിഗരിറ്റിന്‍റേയും ബ്രൂട്ട് സ്പ്രേയുടേയും മിശ്രഗന്ധം കലര്‍ന്ന പരിസരം.

ഇടത് കയ്യിലിരിക്കുന്ന സോസറില്‍ നിന്നും വലത് കൈകൊണ്ട് സുലൈമാനിയുടെ കപ്പ് പൊക്കി ഒന്നു കൂടെ മൊത്തിക്കൊണ്ട്, ഗള്‍ഫ് കഥകള്‍ക്കായി കാതോര്‍ത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അയല്‍ക്കാരും ബന്ധുക്കളുമായ കേള്‍വിക്കാരോട് മമ്മദ് ബഡായി തുടര്‍ന്നു...

‘ഒരിക്കലൊരറബി ഇന്നെ പിടിച്ചതാണ്... പക്ഷേ, ഇന്‍റെ ബുദ്ധിസാമര്‍ത്ഥ്യം കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെതാണ്...’

‘അതെങ്ങനെ...’ കേള്‍വിക്കാര്‍ ഉത്കണ്ഠാകുലരായി.

‘ഞാന്‍ അഞ്ച് സുലൈമാനിയും ആറ് ചായയിലൊന്ന് വിത്തൌട്ടും ട്രേല് വെച്ച് പോകുമ്പഴാണ് ആ പഹയന്‍ അറബി വന്ന് ചോദിച്ചത്...’

‘എന്താ ചോദിച്ചത്...’

‘ജിബ് ബത്താക്കാന്ന്...’

‘എന്ന് വെച്ചാല്!‘ ജനം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി...

‘ലേബര്‍ കാര്‍ഡെടുക്ക് എന്ന്...
ഇന്‍റെ കയ്യിലെവടെ ലേബര്‍ കാര്‍ഡ്..., ഇക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ബുദ്ധി തോന്നി...‘ മമ്മദ് തുടര്‍ന്നു

‘ഞാന്‍ ഓനോട് പറഞ്ഞു... ബത്താക്ക ഫേന്‍റിന്‍റെ കീശേലാണ്... ഇങ്ങള് ഈ ട്രേ ഒന്ന് പിടിക്കിന്‍... ഞാനതെടുത്ത് തരാന്ന്...‘

‘പാവം അറബി ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് വിശ്വാസിച്ച് ട്രേ പിടിച്ചതും ഞാനൊരോട്ടങ്ങട്ട് വെച്ച് കൊടുത്തു...’
മമ്മദ് പറഞ്ഞു നിറുത്തി, കുലുങ്ങി ചിരിച്ചോണ്ടിരുന്നു...

എല്ലാവരുടേയും ചിരികള്‍ക്കിടയ്ക്കാണ് മമ്മദ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്...

മുന്‍വശത്ത് ‘Happy‘ എന്നെഴുതിയ ടീഷര്‍ട്ടുമിട്ട് മുറ്റത്ത് കളിച്ചോണ്ടിരുന്ന പെങ്ങടെ മോള് അപ്പുറത്ത് മുറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന തെങ്ങിന്‍റെ ആരുകള്‍ നിറഞ്ഞ കുറ്റിയില്‍ കയറി കളിക്കുന്നു... മമ്മദ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മോളെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു...

‘അതിമ്മെ കളിക്കണ്ട മോളേ... ഹു... കേറും... ഹൂ...’

ചിരിച്ചോണ്ടിരുന്നവര്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.

ഭീഷണി

2006-11-07T13:48:00.001+04:00

മലപ്പുറത്ത് നിന്നും മമ്മതും കൂട്ടുകാരും വീഗാലാന്‍റ് കാണാനെത്തിയതായിരുന്നു. കൂട്ടത്തിലെ ചിലരുടെ കയ്യിലിരിപ്പോണ്ട് അവിടെയെത്തിയ മറ്റൊരു സംഘവുമായി ഒടക്കി. അതിശക്തമായ വാക്കേറ്റമായി... എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും അടി പൊട്ടുമെന്ന അവസ്ഥ. മറുസംഘം അവിടുത്തുകാരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മമ്മത്, തങ്ങളും എറണാകുളത്തുകാരാണെന്ന് വരുത്താന്‍ നെഞ്ചും വിരിച്ച് ഭീഷണി മുഴക്കി...

‘മാണ്ടാ... മാണ്ടാ... കളിക്കണ്ടാ... ഞമ്മള് ഇബ്ട്ത്തേരൊക്കെ തന്നേണ്...’

പിന്നെ, മമ്മതിനേം കൂട്ടരേം ചാര്‍ത്താന്‍ മറുസംഘത്തിന് രണ്ടാമതൊന്നാലേചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

നോനി

2006-10-27T09:29:00.000+04:00

ഞാന്‍ മുമ്പൊരു പോസ്റ്റില്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ ഗള്‍ഫിലെത്തിയ ആദ്യനാളുകളില്‍ ഭാഷ വല്ലാത്തൊരു കുഴക്കുന്ന സംഭവം തന്നെയാണ്... പോരാത്തതിന് വെറും പത്താം ക്ലാസ്സും ഗുസ്തിയും മാത്രമാണ് ഡിഗ്രിയെങ്കില്‍ പറയാനുമില്ല. ഈ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ വെറും നാലഞ്ച് മാസം കൊണ്ട് ശരിയാവും എന്നതാണ് അതിലും രസകരം... ഒരോരോ വാക്കുകളായി നമ്മള്‍ പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.

എന്‍റെ ഒരു അടുത്ത കൂട്ടുകാരന്‍ നാട്ടില്‍ നിന്നും വന്ന സമയം. ഒരു റഷ്യക്കാരന്‍റെ സ്ഥാപനത്തിലാണ് ജോലി. ഭാഗ്യത്തിന് റഷ്യക്കാരനും എന്‍റെ കൂട്ടുകാരനും തമ്മില്‍ ഇംഗ്ലീഷിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ നല്ല ജാതകപൊരുത്തം.

ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോകുന്നു!

‘എടാ, ഈ ‘നോനി’ടെ അര്‍ത്ഥം എന്താ’ ഒരു ദിവസം കൂട്ടുകാരന്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

അതെന്താ ആ വാക്ക്... ഞാനാലോചിച്ചു നോക്കി. മറ്റുള്ളവരെപ്പറ്റി പരദൂഷണം പറയുന്നതിന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ പ്രായം ചെന്നവര്‍, പ്രത്യേകിച്ചും മുസ്ലിങ്ങള്‍ ‘നോനി പറയ്വാ’ എന്ന് പ്രയോഗിക്കാറുള്ളത് ഓര്‍മ്മ വന്നു.

‘നോനീന്ന് വെച്ചാല്‍ പരദൂഷണമല്ലേ’ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

‘അതല്ലെടാ, ഈ വാക്ക് റഷ്യക്കാരനാ പറഞ്ഞത്’

ഇനിയിപ്പോ റഷ്യക്കാരും പരദൂഷണത്തിന് ആ വാക്ക് തന്നേയാണാവോ ഉപയോഗിക്കുന്നത്... ഞാന്‍ ആശയകുഴപ്പത്തിലായി.

ഭാഗ്യം, എന്‍റെ മണ്ടയില്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ടര്‍ മിനുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

‘ഏത് സന്ദര്‍ഭത്തിലാ ഈ വാക്കയാള്‍ പ്രയോഗിച്ചത്’ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

‘നമ്മളെന്തെങ്കിലും വേണോന്ന് ചോദിക്കുമ്പളാണ് അയാളത് പറയുന്നത്... ചെലപ്പോ ചായ വേണോന്ന് ചോദിക്കുമ്പോളും പറയും ‘നോനീ’ന്ന്’... കൂട്ടുകാരന്‍ പറഞ്ഞു.

ഗള്‍ഫില്‍ വന്നിട്ടൊരാറു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആ ‘നോനി’ ‘നോ നീഡ്’ ആണെന്ന് പെട്ടെന്നെനിക്ക് കത്തി.

താപ്പാന

2006-10-22T12:32:00.000+04:00

ഒറ്റയാനയെ തളച്ച വീരഗാഥ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു റപ്പായിമാപ്ല...!

‘...മ്മളൊരു നീളം കൂട്യേ കമ്പക്കയറെടുത്ത് ഒരറ്റം മരത്തീ‍ കെട്ടി. ബാക്കി ഒരുണ്ടപോലാക്കി ചുരുട്ടി ശര്‍ക്കര പൊതിഞ്ഞ് ആന വരണ വഴീല് വെച്ചിട്ട് പതുങ്ങി ഇരുന്നു. ശര്‍ക്കരുണ്ട കണ്ട ആനണ്ടാ വിട്വാ... അവനത് പുഷ്പം പോലെ അകത്താക്കി. കമ്പക്കയറാണ്... അത്ണ്ടാ ദഹിക്കണേ. അവന് തൊടങ്ങില്ലേ വിമ്മിഷ്ടോം വെപ്രാളോം. വിചാരിച്ച പോലെ അവന്‍ പിണ്ടമിട്ടു... മ്മള് പതുങ്ങി പതുങ്ങിച്ചെന്ന് പിണ്ടത്തീന്ന് കയറ് കൊടഞ്ഞെടുത്തു. അപ്രറത്ത് കണ്ട മരത്തിലങ്ങട്ട് കൂട്ടിക്കെട്ടി - പിന്നെണ്ടാ അവനെളകാന്‍ പറ്റണ്’.

റപ്പായിമാപ്ല പറഞ്ഞ് നിറുത്തി... നട്ടുകാര്‍ പരസ്പരമൊന്ന് നോക്കി.

തൊഴിയൂര്‍ക്കാര്‍ക്ക് റപ്പായിമാപ്ല അന്നുമുതല്‍ ‘താപ്പാന’ യായി.

അയാള്‍ ചിരിച്ചതെന്തിന്?

2006-10-07T16:04:00.000+04:00

ദുബായിലെ ബനിയാസ് സ്ക്വയറില്‍ നിന്നും ഷര്‍ജയിലേക്കുള്ള ബസ്സിനുള്ള നീണ്ട ക്യൂ...
ഇന്നാട്ടില്‍ ബ്ലാക്കില്‍ ടിക്കറ്റൊന്നും കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടെല്ലാവരും ക്യൂവില്‍ കുഞ്ഞാടുകളായി...

ഇപ്പോ കയറ്റാം എന്ന് കൊതിപ്പിച്ചു വന്നൊരു മിനിബസ്സ് ആളെയിറക്കി ഓടിച്ചു പോയി...
അതിന്‍റെ അടുത്ത ട്രിപ്പ് ഫുജൈറയ്ക്കാണു പോലും.

ക്യൂവില്‍ നിന്നും സിഗരറ്റ് പുകച്ചു വിട്ടിരുന്നൊരു പാവത്തിനോട് മാറി നില്‍ക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ മിടുക്കനായി.
അപ്പുറത്ത് നിന്ന് വലിക്കുന്ന തടിയനായ നൈജീരിയക്കാരന്‍റെ പുകച്ചുരുളുകള്‍ എന്നിലേക്കെത്തുന്നില്ല എന്നെന്നെ സ്വയം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

കുറേ നേരത്തെ കാത്തുനില്പിനു ശേഷം വന്ന മിനി ബസ്സില്‍ അനുസരണയോടെ ടിക്കറ്റെടുത്തു കയറിയിരുന്നു.
എന്‍റെ ഇടത് ഭാഗത്തൊരു പഠാണിയും വലതു ഭാഗത്തൊരു സര്‍ദാര്‍ജിയുമിരുന്നു... ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം.

സിറ്റിസെന്‍ററിന്‍റെ സിഗ്നല്‍ കഴിഞ്ഞതും വണ്ടികളെല്ലാം ‘ഒച്ചി’ന് പഠിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ബ്ലോഗിലിടേണ്ട അടുത്ത പോസ്റ്റിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു ഞാനെപ്പോഴോ മയങ്ങിപ്പോയി...!

ആരുടേയോ പൊട്ടിച്ചിരിയാണെന്നെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നുമുണര്‍ത്തിയത്...
എന്‍റെ തൊട്ടു മുന്നിലത്തേതിനു മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ നിന്നാണാ ചിരി വരുന്നത്.
എല്ലാവരും അയാളെതന്നെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്... പക്ഷേ, അയാളിതൊന്നും അറിഞ്ഞ മട്ടില്ല.

പലരുടെ ചുണ്ടിലും ഇവനു വട്ടാണോ എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാന്‍ പറ്റാവുന്നത്ര കഴുത്ത് നീട്ടി എത്തിവലിഞ്ഞൊന്ന് നോക്കി. കണ്ടിട്ടൊരു മലയാളി ലുക്കുണ്ട്.
ടിയാന്‍ എന്തോ വായിച്ചാണ് ചിരിക്കുന്നത്... അപ്പോള്‍ വട്ടല്ല കേസ്... സ്ഥലകാല ബോധമില്ലാതായിപ്പോയതാണ്.
എനിക്കാകാംക്ഷ കൂടി... ഇയാളെ ഇങ്ങിനെ ചിരിപ്പിക്കാന്‍ പോന്ന എന്താണയാളുടെ കയ്യില്‍...!

ഷാര്‍ജ്ജ സിറ്റി സെന്‍ററിന്‍റെ സ്റ്റോപ്പില്‍ അയാളിറങ്ങാനായി എഴുന്നേറ്റു.
അയാളുടെ കയ്യില്‍ മടക്കിപിടിച്ചിരിക്കുന്ന കടലാസിലേക്ക് ഞാനൊന്ന് ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി...
എന്തായിരിക്കും അയാളെ രസിപ്പിച്ച കാര്യം എന്നറിയാനെനിക്ക് താല്പര്യം കൂടി.
ഒളിച്ചുനോട്ടത്തിനൊടുവില്‍ അതിലെ വലിയ അക്ഷരങ്ങളെനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാന്‍ പറ്റി.

അത് വായിച്ച എന്‍റെ ചുണ്ടിലും ചിരി വിടര്‍ന്നു...!

അതെ, അത് നമ്മളേവരേയും കുടുകുടെ ചിരിപ്പിക്കുന്ന വാക്ക് തന്നെയായിരുന്നു...!
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>

കൊടകര പുരാണം...!

ഭാഗ്യാന്വേഷി

2006-09-27T12:09:00.000+04:00

റേഷന്‍ കട തുറക്കാന്‍ ഇനിയും വൈകും.
അതുവരെ അപ്പുറത്ത് നടക്കുന്ന കളി കാണാം... അയാള്‍ കരുതി.

‘അകത്ത്’ ‘പുറത്ത്’ വിളികള്‍ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു. എല്ലാവരും കളിയുടെ ആവേശത്തിലാണ്. കുറച്ച് നേരം കണ്ടു നിന്നപ്പോള്‍ അയള്‍ക്ക് രസം പിടിച്ചു. വെറുതെ ഒരു കൈ കളിച്ചു നോക്കാം. പോയാല്‍ ചെറിയൊരു സംഖ്യയല്ലേ.

റേഷന്‍ വാങ്ങിക്കാന്‍ വെച്ച കാശയാള്‍ പുറത്തെടുത്തു.
‘പുറത്ത്’ കാശ് വെച്ചയാള്‍ പറഞ്ഞു.
കളിക്കാരന്‍ ചീട്ടുകള്‍ മലര്‍ത്തി തുടങ്ങി.
അയാള്‍ വാത് വെച്ച പുള്ളിയുള്ള ചീട്ട് പുറത്തേക്ക് വെട്ടിയിട്ടു കളിക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു... ‘പുറത്ത്’.
‘തുടക്കം മോശമില്ലല്ലോ’ അയാള്‍ സന്തോഷിച്ചു.

ലാഭം കിട്ടിയ കാശുമായി അയാള്‍ കളി തുടര്‍ന്നു. പല തവണയായി നല്ലൊരു സംഖ്യ അയാളുടെ കൈകളില്‍ നിറഞ്ഞു. വാത് സംഖ്യ ഉയര്‍ത്താന്‍ അയാള്‍ക്ക് ന്യായമുണ്ടായിരുന്നു ‘വെറുതെ കിട്ടിയതല്ലേ, പോയാല്‍ പോട്ടേ... കിട്ടിയാല്‍ വലിയൊരു സംഖ്യയും’. പക്ഷെ, ഭാഗ്യം എപ്പോഴും അയാളുടെ കൂടെ നിന്നില്ല. പലപ്പോഴായി വന്നു ചേര്‍ന്നത് അതുപോലെ തന്നെ തീര്‍ന്നു.

‘ഛെ, വേണ്ടിയിരുന്നില്ല... കിട്ടിയതെല്ലാം പോയി. ങും... ഒന്നുകൂടെ നോക്കാം’
റേഷന്‍ വാങ്ങാനിരുന്ന പൈസയിലേക്ക് ഒരിക്കല്‍ കൂടെ അയാളുടെ കൈകള്‍ നീണ്ടു... പിന്നെ പലപ്പോഴും അതാവര്‍ത്തിച്ചു.

‘റേഷന്‍ വാങ്ങിക്കേണ്ട പൈസയാണ്, എങ്ങിനെയെങ്കിലും അത് തിരിച്ച് പിടിച്ചേ പറ്റൂ’ അയാള്‍ക്ക് വേവലാതിയായി. അവസാനത്തെ ചില്ലിയും തീര്‍ന്ന അയാള്‍ക്ക് മുന്നിലൊരു വഴി തെളിഞ്ഞു. റേഷന്‍ കാര്‍ഡിന്‍റെ ജാമ്യത്തില്‍ കിട്ടിയ കാശുമായി അയാള്‍ കളി തുടര്‍ന്നു - തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് വീണ്ടെടുക്കാന്‍.

‘എന്താ, നിറുത്തിയോ’ കളിയില്‍ ഹരം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ചോദ്യം.
ഇനിയുമൊന്നും പണയം വെക്കാനില്ലാത്ത അയാള്‍ കാലി സഞ്ചിയുമായി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

പ്രതിഫലം

2006-09-26T15:52:00.000+04:00

ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചൂടിലും മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പിലും രാപ്പകല്‍ അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന അവഗണന ഇനിയും സഹിക്കാന്‍ വയ്യ. അയാളിലെ മുരടിച്ചു പോയിരുന്ന സമരവീര്യം വീണ്ടും പതഞ്ഞുപൊങ്ങി. മെച്ചപ്പെട്ട താമസ സൌകര്യത്തിനും ശമ്പള വര്‍ദ്ധനയ്ക്കും വേണ്ടി ഒന്നിച്ച് സംഘടിക്കാന്‍ രഹസ്യമായി തൊഴിലളികളെ അയാള്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്തു.

ഒരു സുപ്രഭാത്തില്‍ കമ്പനിയെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് തൊഴിലാളികളെല്ലാം പണിമുടക്കി. അന്നാട്ടില്‍ കേട്ടുകേള്‍വി പോലുമില്ലാത്ത സംഭവം. മേലധികാരികള്‍ അന്തം വിട്ടു. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങിനെയൊരു സംഘടിക്കല്‍...! ചര്‍ച്ചകള്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നടന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ ന്യായമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. തന്‍റെ പ്രയത്നം ഫലിച്ചതില്‍ അയാള്‍ വളരെ സന്തോഷവാനായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് ജോലിക്ക് ചെന്ന അയാള്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ ടെര്‍മിനേഷന്‍ ലെറ്റര്‍ കണ്ട് ഞെട്ടി. ക്യാന്‍സലേഷന്‍ ഡോക്യുമെന്‍റുകളില്‍ ഒപ്പിടുമ്പോഴും തന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തവന്‍ ആരായിരിക്കും എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു അയാള്‍.

നോമ്പുതുറ

2006-09-23T12:28:00.001+04:00

നാട്ടിലെ പ്രമുഖനും പ്രമാണിയുമായ ഹാജിയാരുടെ വിഭവസമൃദ്ധമായ സമൂഹ നോമ്പുതുറ.
മഹല്ലിലെ എല്ലാ വീട്ടുകാര്‍ക്കും ക്ഷണമുണ്ടായിരുന്നു.
മുന്നിലണിനിരന്ന വിഭവങ്ങളില്‍ നോക്കി നിസംഗനായി അയാളിരുന്നു.
വെള്ളം കൊണ്ട് നോമ്പ് തുറന്ന് കഞ്ഞിയും കുടിച്ച് വിശപ്പകറ്റുന്ന ഉമ്മയും സഹോദരങ്ങളുമായിരുന്നു അപ്പോഴയാളുടെ മനസ്സില്‍.
ഇതെല്ലാം പൊതിഞ്ഞെടുത്താലോ... അയാളാലോചിച്ചു.
ഇല്ല, അല്ലലൊന്നും പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കാതെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ജീവിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ച ഉമ്മാക്കത് സഹിക്കാനാവില്ല.
വിഭവങ്ങളോരോന്നും രുചിയറിയാതെ കഴിച്ച് തീര്‍ക്കുമ്പോഴും അയളുടെ മനസ്സ് വിങ്ങുകയായിരുന്നു.

ബി. പി. അഥവാ ഭാര്യയെ പേടി

2006-09-10T12:55:00.000+04:00

‘എന്നെയിങ്ങനെ ദേഹോദ്രപവം ഏല്പിക്കുന്ന കുടലയായ സാറാമ്മേ, നിന്നെ നാളെ പാമ്പ് കടിക്കും’... കുഞ്ഞുവറീത് മനമുരുകി പ്രാകി. ഭാര്യയില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ ഇടിയും തൊഴിയും ഒരു പുത്തരിയല്ലാത്തത് പോലെ അയാള്‍ പുറത്തിറങ്ങി. സാറാമ്മ അങ്കം കഴിഞ്ഞ് വിറകൊടിക്കാന്‍ പോയി.

കടത്തിണ്ണയില്‍ ഇടി കിട്ടിയതിന്‍റെ ക്ഷീണം തീര്‍ക്കുകയായിരുന്ന കുഞ്ഞുവറീത് ആ വാര്‍ത്ത കേട്ട് ഞെട്ടി. സാറാമ്മയെ പാമ്പ് കടിച്ചു. ‘ദൈവമേ... എന്‍റെ ശാപം ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഫലിച്ചോ’. അയാള്‍ ധൃതിപ്പെട്ട് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും എല്ലം കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

തന്നെ ഒരു പാട് ഇടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സാറാമ്മയുടെ മരണം വറീതിനെ ദുഃഖത്തിലാക്കി സംസ്കാരത്തിന് സാറാമ്മയെ പള്ളിയിലേക്കെടുക്കുകയായിരുന്നു. അടുത്ത ബന്ധുക്കളാണ് മഞ്ചം ചുമക്കുന്നത്. പിന്നില്‍ ദുഃഖിതനായി വറീതും. പള്ളിയിലെത്താന്‍ കാട്ടുവഴിയിലൂടെ കുറച്ച് നടക്കണം.

വിലാപയാത്ര നിശബ്ദമായി കടന്ന് പോകുന്നു. പെട്ടെന്ന് വലിയൊരൊച്ച കേട്ടു. മഞ്ചം ചുമന്നിരുന്ന ഒരാള്‍ വഴിയില്‍ കിടന്ന വേരില്‍ കാലുടക്കി വീണതാണ്. മഞ്ചം ദൂരേക്ക് തെറിച്ച് വീണു. അപ്പോഴാണ് അത്ഭുതം... സാറാമ്മയുടെ കൈ അനങ്ങുന്നതായി ആരോ കണ്ടു. അയാള്‍ ബഹളം വെച്ചു... ‘സാറാമ്മ കയ്യനക്കി... സാറാമ്മ കയ്യനക്കി’. എല്ലാവര്‍ക്കും പരിഭ്രമമായി. അവര്‍ സാറാമ്മയേയും കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിലേക്കോടി. ആശുപത്രിയിലേക്കെത്തിയപ്പോഴേക്കും സാറാമ്മ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

പിന്നെയും പത്ത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൂടെ സാറാമ്മ ജീവിച്ചു.

പത്താം വര്‍ഷം സാറാമ്മ വീണ്ടും മരിച്ചു. മഞ്ചം പള്ളിയിലേക്കെടുത്തു. വിലാപയാത്ര പഴയ വഴിയിലൂടെ നടന്ന് പോകുന്നു. ശവമഞ്ചം ചുമന്നവര്‍ കാല്‍ തട്ടി വീണ പഴയ സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോള്‍ കുഞ്ഞുവറീത് അറിയാതെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.

‘എടാ വര്‍ക്കീ, സൂക്ഷിച്ച് നടക്കെടാ... വഴിയിലൊക്കെ വേരുണ്ട്’.

വനിതയില്‍ മാര്‍ച്ച് 2002, ലക്കം 15-31-ല് വന്ന ബി.പി. ഹസ്ബന്‍റ്സ് എന്ന ലേഖനത്തില്‍ നിന്ന്

ദേശാടനം

2006-08-30T10:51:00.001+04:00

ദേശാടനം കഴിഞ്ഞെത്തിയ അയാള്‍ കണ്ടത്
‘ദേശസാല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട’ തന്‍റെ ഭാര്യയെയായിരുന്നു.

പ്രതിവിധി

2006-08-28T18:07:00.000+04:00

തണുപ്പരിച്ചിറങ്ങുന്ന പ്രഭാതം, പടവുകളിറങ്ങിച്ചെന്ന ആവേശം വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങാന്‍ ഉണ്ടായില്ല. പടവുകളില്‍ കൂനിക്കൂടിയിരുന്ന് തുമ്പികളുടെ തുള്ളാട്ടം കണ്ടിരിക്കേ അയാളോര്‍ത്തു
..ആകാശം ഇപ്പോ ഇടിഞ്ഞുവീണാല്‍ എന്താ ചെയ്യാ...
പ്രതിവിധി കണ്ടെത്താന്‍ അധികസമയം വേണ്ടിവന്നില്ല...
കുളത്തിന്‍റെ നാലു തിട്ടകളില്‍ ആകാശം തടഞ്ഞു നില്‍ക്കുമെന്ന ധൈര്യത്തില്‍ അയാള്‍ വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി.